منطقى و مشروع تلقّى مى‌گردد. چنان كه حضرت على عليه السلام مى‌فرمايد:
كُنْ فِى الْفِتْنَةِ كَابْنِ الَّلبوُنِ لا ظَهْرٌ فَيُرْكَبُ وَ لا ضَرْعٌ فَيُحْلَبُ «١» در فتنه‌ها چونان شتر دوساله باش، نه پشتى دارد كه سوارى دهد و نه پستانى تا او را بدوشند.
سوم محور نظامى: اگر دولت اسلامى در حلّ و فصل درگيرى‌هاى نظامى كشورها ناتوان مانَد، يا مداخله‌اش موجب خسارت يا درافتادن به دام توطئه‌ها گردد، واكنش منطقى و مشروع در برابر اين گونه درگيرى‌ها، در پيش گرفتن «اعتزال» است.
در پايان بايد يادآور شويم كه مشروعيّت به كارگيرى سياست «اعتزال» در انحصار حكومت امام معصوم عليه السلام نيست، بلكه در زمان غيبت و حكومت و ولايت فقيه جامع الشرئط، نيز قابل اجرا است. «٢»