آشنايى با نظام سياسى اسلام - نظر پور، مهدی؛ وفا، جعفر - الصفحة ٤٦

دعا مى‌كردند؛ آن‌سان كه سلامتى دين خود را از خدا مى‌خواستند؛ چنان كه حضرت على عليه السلام دست به دعا برمى‌دارد و مى‌گويد:
فَاجْعَلِ اللَّهُمَّ صَباحى‌ هذا نازِلًا عَلىَّ بِضِياءِ الْهُدى وَبِالسَّلامَةِ فِى الدّينِ وَالدُّنْيا «١» خداوندا، اين روز را برايم روز فرود آمدن نور هدايت قرار ده و در دين و دنيا سلامتم بدار.
دعاى امامان عليهم السلام براى سلامتى دنيايشان، از آن رو بوده است كه سلامتى دين و دنيا به يكديگر وابسته‌اند و حتّى برخى از وظايف دينى، همچون حجّ و جهاد، تعليم و تربيت همگانى و انفاق و نوع‌دوستى با پشتوانه مالى و عمران و آبادانى امكان‌پذيرند. پس، عمران و آبادانى پايه تمدّن و جامعه انسانى است و در زندگى سهمى محورى دارد و به همين جهت از اصول سياست داخلى اسلام شمرده مى‌شود. اين جهت‌گيرى معارف اسلامى نشان مى‌دهد كه اسلام، همانسان كه از «دنياى منهاى دين» بيزار است، از «دين دنيوى» نيز بيزار است و آنچه از نظرگاه اسلامى پسنديده است، تعديل آن‌هاست و اين حقيقت را آشكارا در آيينه شفّاف و فرهنگ غيب‌آشناى پيشوايان دينى مى‌بينيم:
اللَّهُمَّ انّى‌ اسْئَلُكَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وآلِ مُحَمَّدٍ عَلَيْكَ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآل مُحَمَّدٍ، وَاجْعَلِ النُّورَ فى‌ بَصَرى‌ والْبَصيرةَ فى‌ دينى وَالْيَقينَ فى‌ قَلْبى‌ وَالاخْلاصَ فى‌ عَمَلى‌ وَالسَّلامَةَ فى‌ نَفْسى‌ وَالسِّعَةَ فى‌ رِزْقى‌ «٢» خداوندا، از تو مى‌خواهم كه به محمّد و خاندانش درود فرستى و در چشمم بينايى و در دينم بينش قرار دهى. در دلم يقين و در عملم اخلاص پديد آرى و وجودم را سلامت و روزى‌ام را گسترده بدارى.
در اين كلام نورانى، امام معصوم عليه السلام فزونى نور بَصر را با بصيرت دينى يك جا از خدا مى‌خواهد و نيز سلامتى و فراخى رزق و روزى را با يقين قلبى و اخلاص عملى قرين مى‌سازد؛ چرا كه اگر سلامتى جسمانى و روزى فراخ در كار نباشد، انسان به مرحله يقين نمى‌رسد و اعمال آدمى اخلاص نمى‌پذيرد و نفس فزون‌طلب او را به بيراهه مى‌برد.