٦- تهيه گزارش‌هاى گوناگون تحليلى و انتقادى از مصوّبات محلى و اقدامات سالانه خود براى اطلاع شوراهاى مافوق. «١» ٧- تشكيل انجمن‌ها و نهادهاى اجتماعى و ادارى و ارشادى و نظاير آن با همكارى دستگاه‌هاى اجرايى. «٢» شرايط انتخاب كنندگان و انتخاب شوندگان: اعضاى شوراى هر محل را مردم همان جا، كه داراى پانزده سال سن باشند، به شرط سكونت در محل و تابعيت جمهورى اسلامى ايران به طور مستقيم برمى‌گزينند. انتخاب شوندگان بايد داراى شرايط زير باشند: دست كم بيست سال تمام، سكونت در شهر يا روستاى حوزه انتخابيه، يا سابقه نمايندگى مجلس در آن حوزه، اعتقاد و تعهد عملى به اسلام و ابراز وفادارى به قانون اساسى، عدم گرايش به احزاب، سازمان‌ها و گروه‌هاى غير قانونى و التقاطى، آشنايى با مسائل اجتماعى و عدم سوء پيشينه مؤثر، عدم وابستگى به رژيم سابق، عدم اشتهار به فساد اخلاق برخوردارى از تابعيت جمهورى اسلامى ايران. «٣» نظارت بر كار شوراها: شوراهاى اسلامى از آن رو كه داراى شخصيت حقوقى حق و تكليف هستند، بايد تحت نظارت و مراقبت قرار گيرند. اين نظارت از جهت ادارى‌و قضائى شايان تصور است. از اين رو قانون تشكيلات شوراهاى اسلامى كشورى، كميسيونى مركّب از نمايندگان قوّه قضائيه، وزارت كشور و شوراى عالى استان‌ها را پيش بينى كرده است كه مرجع تشخيص خلاف آن‌ها و صلاحيت انحلال آن‌ها را دارا است.
اما از جهت نظارت ادارى و با توجه به ضرورت نظارت اصولى قدرت عمومى بر نهادهاى محلّى و با عنايت به اصل ١٠٠ قانون اساسى، مجلس شوراى اسلامى به عنوان عالى‌ترين نهاد شورايى كشور بر كار شوراهاى اسلامى- از رده شوراى اسلامى ده گرفته تا شوراى عالى استان‌ها- نظارت دارد. «٤»