دواطلبان نتوانند چنين اكثريتى را به دست آورند، انتخابات به مرحله دوم كشيده مى‌شود.
البته تنها دو نفرى كه در دور اوّل رأى بيشترى را گرد آورده‌اند، به اين مرحله راه مى‌يابند و مردم از ميان آنان يك نفر را بر مى‌گزينند. در اين مرحله نياز به اكثريت مطلق نيست و هر كس رأى بيشترى كسب كند، به عنوان رئيس جمهور معرفى مى‌شود. «١» اين موضوع در ا صل ١١٧ قانون اساسى به صراحت آمده است.
٦- اصول مربوط به چگونگى آغاز و پايان دوره رياست جمهورى: به موجب بند ٩ اصل ١١٠ قانون اساسى، امضاى حكم رياست جمهورى پس از انتخاب مردم، با مقام رهبرى است و به موجب اصل ١١٤ مدّت رياست جمهورى چهار سال است كه پس از تنفيذ اعتبار نامه توسط مقام رهبرى آغاز مى‌شود. «٢» همچنين، بر اساس اصل ١٢٠ قانون اساسى، رئيس جمهور منتخب مردم پس از تنفيذ حكم به وسيله رهبر بايد در مجلس شوراى اسلامى، با حضور رئيس قوّه قضائيه و اعضاى شوراى نگهبان، سوگند ياد كند.
گفتنى است كه بر اساس اصل ١١٤ قانون اساسى، هر كسى تنها دوبار به صورت پى در پى مى‌تواند رئيس جمهور شود، ولى به انتخاب همان كس به صورت غير متوالى و با فاصله در قانون هيچ اشاره‌اى نرفته است و بى اشكال است.
پايان دوره رياست جمهورى مى‌تواند به شكل هايى گوناگون باشد كه در قانون پيش بينى شده است؛ مانند پايان دوره چهار ساله، فوت رئيس جمهور، استعفا كه بايد طبق اصل ١٣٠ قانون اساسى از سوى رهبرى پذيرفته شود و غيبت يا بيمارى كه بيش از دو ماه به طول انجامد. «٣» عزل رئيس جمهور، كه تنها در اختيار رهبرى است، به دو صورت انجام مى‌پذيرد. «٤» وظايف و اختيارات رئيس جمهور محتواى سوگند رياست جمهورى كه شخص رئيس جمهور پس از انتخاب مردم و