از حضرت پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم نقل است كه فرمود:
لا تزال امّتى‌ بِخيرٍ ما أَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَنَهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِ، وَتَعاوَنُوا عَلَى الْبِرِّ، فَاذا لَمْ يَفْعَلُوا ذلِكَ نَزَعَتْ مِنْهُمُ الْبَرَكاتِ وَسَلَّطَ بَعْضُهُمْ عَلى بَعْضٍ، وَلَمْ يكن لَهُمْ ناصِرٌ فِى الارْضِ وَلا فِى السَّماء «١» امّت من اگر امر به معروف و نهى از منكر كنند و در كارهاى خير به يارى يكديگر بشتابند، پيوسته در خير و سعادت خواهند بود، ولى هنگامى كه چنين نكنند، خيرات و بركات از آنان برداشته مى‌شود و برخى بر برخى تسلط مى‌يابند و بر ايشان ياورى يافت نشود نه در زمين و نه در آسمان.
حضرت امام باقر عليه السلام مى‌فرمايد:
وَيْلٌ لِقَوْمِ لا يَدينُونَ اللَّهَ بِالامْرِ بِالمَعْروفِ وَالنَّهْىِ عنِ الْمُنْكَرِ «٢» واى به مردمانى كه با امر به معروف و نهى از منكر خود را به خدا نزديك نكنند.
از امير مؤمنان عليه السلام نقل است:
مَنْ تَرَكَ انْكارَ الْمُنْكَر بِقَلْبِهِ وَلِسانِهِ وَيَدِهِ فَهُوَ مَيّتَ بَيْنَ الاحْياءِ «٣» هر كس با دل و زبان و دست از منكر [و عمل و اخلاق ناپسند] كسى نهى نكند مرده‌اى است ميان زندگان.
سه حديث يادشده بيان كننده گوشه‌اى از ارزش و پيامدهاى امر به معروف و نهى از منكرند و دقت در پيام آن‌ها دورانديشى و جامع‌نگرى آيين آسمانى اسلام را نشان مى‌دهد و آشكار مى‌سازد كه اسلام با سياستى سنجيده، از ايمان مردم سود مى‌جويد و محيط زندگى را براى پيروانش سالم مى‌كند و مرزهاى فرهنگى را از آفات مصون نگاه مى‌دارد. بر يكايك مؤمنان تكليف مى‌كند كه با افكار و اعمال ناشايسته مبارزه كنند و با دست و زبان به مقابله با آن‌ها برخيزند و دست كم در دل خود بر گفتار و كردار بد، خشم گيرند. و اين است فلسفه و حكمت تشريع آن.