آشنايى با نظام سياسى اسلام - نظر پور، مهدی؛ وفا، جعفر - الصفحة ٥١
دانش را به دست آوريد، اگرچه در درياهاى مرگبار سفر كنيد و جان دهيد.
اسلام با توجه به تأثير تعليم و تعلّم در تزكيه و تربيت انسان و جامعه، اين دو مقوله را از اصول سياسى و اركان اساسى خود مىشمارد و ارجى بسيار بر آنها مىنهد تا پيروانش را به حيات معقول سير دهد و به قُلّه عظيم انسانيت و سعادت برساند و افراد جامعه را از زندگى غريزى و حيوانى برهاند و به زندگى عقلانى و حيات طيّب ارتقا دهد.
انسان تا در ميدان تعليم و تربيت، گام ننهد، توانايىهايش، از مرحله نهان و نهفته [قُوّه] به مرحله فعليّت و شكوفايى نمىرسد. از اين رو، اسلام از آغاز طلوعش، تعليم و تربيت را اصل قرار داده و حركت تكاملى خود را از طبيعت و خودشناسى، آغاز كرده است و معرفت نفس را مقارن معرفت «ربّ» قرار داده و خودشناسى را مقدّمه و شرط لازم خداشناسى دانسته است؛ چنان كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم مىفرمايد:
مَنْ عَرَفَ نَفْسَهُ فَقَدْ عَرَفَ رَبَّهُ «١» هر كس، خود را بشناسد، پروردگارش را خواهد شناخت.
٣- احياى شعائر و سنن الهى «شعائر» جمع «شعيرة» و آن از مادّه «شِعار» است به معناى اعلام. «٢» كلمههاى «شعير»، «علامت» و «آيت» به يك معنايند و مقصود از «شعائر اللَّه» علامات، دلائل، مظاهر و آيات دين خداوند است؛ «٣» يعنى نشانههايى كه خداوند براى اطاعت خود در ميان مردم برنهاده است «٤» تا مسلمانان با آنها بازشناخته شوند و بر محورشان گرد هم آيند و بر اساس اصول ثابت دينى و اجتماعى حركت كنند و از تفرقه بپرهيزند؛ بسان پرچم كه در جنگها سربازان و جنگجويان را گرد هم مىآورد و آنها را در يكجا متمركز مىكند. «٥»