آشنايى با نظام سياسى اسلام - نظر پور، مهدی؛ وفا، جعفر - الصفحة ٢٦

كار است؛ زيرا اگر آن عمل، نامشروع مى‌بود، حضرت سكوت نمى‌كرد، بلكه واجب بود كه مسلمانان را از آن آگاه كند. دو آيه يادشده در حجّيت عمل رسول خدا صلى الله عليه و آله، دليل بر حجيّت تقرير نيز هستند و نيازى به دليلى ديگر نيست.
ب- سنّت امامان معصوم عليهم السلام‌ همچنان كه سنّت نبوى مصدر قانون است، سنّت اهل بيت رسول خدا صلى الله عليه و آله نيز منبع قانون‌گذارى است؛ يعنى گفتار، كردار و تأييد حضرت فاطمه زهرا عليها السلام و دوازده امام معصوم عليهم السلام همانند رسول خدا صلى الله عليه و آله حُجّت بالغه و تكيه‌گاه شرعى است و آنان نيز مانند رسول خدا صلى الله عليه و آله اسوه مسلمانانند. دليل اين حقيقت، آيه «اولى الامر» است:
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُوْلِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ (نساء/ ٥٩)
اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، پيروى كنيد خدا را و پيروى كنيد پيامبر خدا و اولوالامر را.
بافت ادبى آيه، كاشف از عصمت اهل بيت عليهم السلام و حاكى از انحصار دلالت آن بر اهل بيت پيامبر صلى الله عليه و آله است. اين آيه براى قانون‌گذارى، سه منبع ثابت را معرفى مى‌كند و فرمانبرى از آن‌ها را واجب مى‌سازد كه منبع اصلى، خداوند و دو منبع ديگر پيامبر صلى الله عليه و آله و اولى‌الامر عليهم السلام است. بايد دانست كه مقصود از اولوالامر امامان معصوم عليهم السلام هستند و جز آنان را در بر نمى‌گيرد. «١» دليل دوم بر حجيّت سيره و سنّت پيشوايان معصوم عليهم السلام و شايستگى آنان براى قانون‌گذارى، سلسله رواياتى است كه در متون اصيل و موثّق مسلمانان آمده است؛ از آن جمله روايتى است از رسول خدا صلى الله عليه و آله كه فرمود:
وَاجْعَلُوا اهْلَ بَيْتى‌ مِنْكُمْ، مَكانَ الرَّأْسِ مِنَ الجَسَدِ وَمَكانَ العَيْنَيْنِ مِنَ الرَّأْسِ وَلا يَهْتَدىِ الرَّأْسُ الَّا بِالْعَيْنَيْنِ «٢» نسبت خاندان مرا به خود همچون نسبت سر به بدن و چشم‌ها به سر بدانيد بى‌گمان، سر بدون چشم‌ها راه به هدايت نخواهد بُرد.