است «١» ٢- مأموريت:
ارتش جمهورى اسلامى ايران، پاسدارى از استقلال و تماميّت ارضى و نظام جمهورى اسلامى كشور را بر عهده دارد. «٢» ٣- ممنوع بودن عضويّت بيگانگان و استقرار پايگاه نظامى بيگانه در كشور:
هيچ فرد خارجى به عضويّت در ارتش و نيروهاى انتظامى كشور پذيرفته نمى‌شود. «٣» استقرار هر گونه پايگاه نظامى خارجى در كشور هر چند به عنوان استفاده‌هاى صلح‌آميز باشد ممنوع است. «٤» ٤- مشاركت در كارهاى امدادى، آموزشى، توليدى و سازندگى در زمان صلح:
دولت بايد در زمان صلح از افراد و تجهيزات فنى ارتش در كارهاى امدادى، آموزشى، توليدى و جهاد سازندگى، با رعايت كامل موازين عدل اسلامى استفاده كند، در حدى كه به آمادگى رزمى آسيبى وارد نيايد. «٥» ٥- ممنوعيّت بهره بردارى شخصى از وسايل، امكانات و افراد ارتشى.
هر نوع بهره بردارى شخصى از وسايل و امكانات ارتش و استفاده شخصى از افراد آن‌ها به صورت گماشته، راننده شخصى و نظاير اين‌ها ممنوع است. «٦» ب- سپاه پاسداران انقلاب اسلامى‌ قانون اساسى جمهورى اسلامى ايران درباره سپاه پاسداران بحث چندانى نكرده است و تنها بر ضرورت وجودى اين نيروى نظامى به منظور نگهبانى از انقلاب و دستاوردهايش پاى فشرده و تعيين حدود، وظايف قلمرو و مسؤوليتهايش را بر عهده‌