آشنايى با نظام سياسى اسلام - نظر پور، مهدی؛ وفا، جعفر - الصفحة ١٠٥
و «ويژه» بنيان نهد. كميسيونهاى دايم عبارتند: از كميسيونهاى اقتصادى، اجتماعى، فرهنگى، امور زير بنايى و صنعت، سياسى، دفاعى و كميسيون لوايح. اعضاى هر يك از اين كميسيونها را وزيرانى تشكيل مىدهند كه به لحاظ سمت خود با كميسيون ارتباط موضوعى دارند؛ مانند كميسيون فرهنگى كه اعضاى اصلىاش را وزيران فرهنگى و آموزشى- يعنى وزيرانى همچون فرهنگ و ارشاد اسلامى، فرهنگ و آموزش عالى، آموزش و پرورش و بهداشت، درمان و آموزش پزشكى- «١» تشكيل مىدهند.
در موارد ضرورى يا آنچه مربوط به چند كميسيون است، هيأت وزيران مىتواند يك كميسيون خاص تشكيل دهد و امور ضرورى يا امورى را كه مربوط به چند كميسيون است، به اين كميسيون واگذار كند. اعضاى كميسيون خاص را نيز هيأت دولت بر مىگزيند. «٢» افزون بر كميسيونهاى فوق، دولت مىتواند تصويب برخى از امور خود را به كميسيونهايى متشكل از چند وزير واگذار كند. مصوّبات اين گونه كميسيونها در محدوده قوانين، پس از امضاى رئيس جمهور لازم الاجرا است. چنين كميسيون هايى را «كميسيون ويژه» مىنامند. هر يك از كميسيونهاى دايم، خاص و ويژه داراى يك رئيس، يك نايب رئيس و دبير هستند. رئيس و نايب رئيس كميسيونها در نخستين جلسه توسط اعضاى كميسيون انتخاب مىشوند، ولى دبير كميسيونها به وسيله دبير هيأت دولت از ميان كارشناسان آگاه به امور مربوط به هر كميسيون انتخاب مىشود. دستور جلسات با هماهنگى رئيس و دبير كميسيون فراهم مىيابد. «٣» روش كار هيأت وزيران بدين گونه است كه نخست مسائل و موضوعاتى كه بخواهند در دستور كار هيأت دولت قرار گيرند بايد توسط رئيس جمهور، معاونان و يا هر يك از وزيران به صورت پيشنهاد ارائه شوند. همه پيشنهادها نخست براى معاون اوّل رئيس جمهور فرستاده مىشوند. هر يك از موضوعات پيشنهادى ممكن است جنبه آنى، دو فوريتى، فورى و عادى داشته باشند كه تشخصيص آن با رئيس جمهور يا معاون اوّل او