رئيس جمهور مى‌تواند يك يا چند مشاور برگزيند و در امورى كه نياز افتد، از مشورت آنان سود جويد. مشاوران رئيس جمهور ممكن است تصّدى امورى را نيز به عهده داشته باشند و يا تنها مشاور باشند. افزون بر معاونان و مشاوران، بر اساس اصل ١٢٧ قانون اساسى، رئيس جمهور مى‌تواند در امور خاص و با تصويب هيأت وزيران، نماينده يا نمايندگانى ويژه با اختيارات مشخص تعيين كند. تصميم‌هاى اين گونه افراد در حكم تصميم‌هاى رئيس جمهور و هيأت وزيران است. لازم به ذكر است كه معاونان، مشاوران و نمايندگان ويژه رئيس جمهور هيچ گونه ارتباط و مسؤوليتى در برابر مجلس ندارند.
قوّه مجريه (٢) هيأت وزيران‌ يكى ديگر از نهادهاى قوّه مجريه هيأت وزيران است كه آن را هيأت دولت نيز مى‌گويند و داراى وظايف بسيار مهمى در قوّه مجريه است. هر چند قانون اساسى از هيأت وزيران به عنوان نهادى حقوقى و با حقوق و وظايف مشخّص ياد كرده است، امّا هيچ گاه از آن تعريفى به ميان نياورده است. با اين حال، از مجموع اصل‌هاى مربوط به رياست جمهورى و هيأت وزيران در قانون اساسى، استنباط مى‌شود كه هيأت وزيران متشكل از رئيس جمهور، وزيران و معاونان رئيس جمهور است. هيأت وزيران از جهت مسؤوليت‌ها، وظايف و اختياراتى كه دارد به دو بخش تمايز پذيرند: ١- مسؤوليت‌ها، وظايف و اختيارات جمعى كه بر عهده همه اعضاى هيأت وزيران است؛ ٢- مسؤوليت‌ها، وظايف و اختيارات فردى كه هر وزير يا معاون رئيس جمهور در حيطه كار خود از آن برخوردار است.
بر همين اساس، در نوشته حاضر، دو مبحث هيأت وزيران و وزيران، جداگانه بررسى خواهند شد:
اوّل هيأت وزيران‌ الف- چگونگى تشكيل، جلسات و دفتر هيأت وزيران: آغاز رسمى كار هيأت وزيران از زمانى آغاز مى‌شود كه نمايندگان مجلس به وزيران معرفى شده رئيس جمهور رأى اعتماد دهند. بنابراين، تا زمانى كه وزيران به مجلس معرفى نشده‌اند و مورد تأييد مجلس قرار نگرفته‌اند، هيأت وزيران نمى‌تواند به كار مشغول شود يا تصميمى اتخاذ