توضيح المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ١٦٥ - ترجمه اذان و اقامه

مسئله ٩٣٩- هرگاه اذان و اقامه را فراموش كند و مشغول نماز شود اگر تا وارد ركوع ركعت اول نشده، يادش آمد، ميتواند نماز را رها كرده و پس از گفتن اذان و اقامه نماز را دوباره شروع كند.

مسئله ٩٤٠- اقامه بايد بعد از اذان گفته شود و اگر قبل از اذان بگويند صحيح نيست.

مسئله ٩٤١- اگر كلمات اذان و اقامه را بدون ترتيب بگويد، مثلا حىّ على الفلاح را پيش از حّى على الصّلوة بگويد؛ بايد از جائى كه ترتيب بهم خورده دوباره بگويد.

مسئله ٩٤٢- بايد بين اذان و اقامه فاصله ندهد و اگر بين آنها بقدرى فاصله دهد، كه اذانى را كه گفته اذان اين اقامه حساب نشود، مستحب است دوباره اذان و اقامه را بگويد و نيز اگر بين اذان و اقامه و نماز بقدرى فاصله دهد كه اذان و اقامه آن نماز حساب نشود، مستحب است دوباره براى آن نماز اذان و اقامه بگويد.

مسئله ٩٤٣- اذان و اقامه بايد بعربى صحيح گفته شود، پس اگر بعربى غلط بگويد، يا بجاى حرفى حرف ديگر بگويد، يا مثلا ترجمه آنها را بفارسى بگويد صحيح نيست.

مسئله ٩٤٤- اذان و اقامه بايد بعد از داخل شدن وقت نماز گفته شود و اگر عمدا و يا از روى فراموشى پيش از وقت بگويد باطل است.

مسئله ٩٤٥- اگر پيش از گفتن اقامه شك كند كه اذان گفته يا نه، بايد اذان را بگويد، ولى اگر مشغول اقامه شود و شك كند كه اذان گفته يا نه، گفتن اذان لازم نيست.

مسئله ٩٤٦- اگر در بين اذان يا اقامه پيش از آنكه قسمتى را بگويد شك كند كه قسمت پيش از آنرا گفته يا نه، بايد قسمتى را كه در گفتن آن شك كرده بگويد، ولى اگر در حال گفتن قسمتى از اذان يا اقامه شك كند كه آنچه پيش از آنست گفته يا نه، گفتن آن لازم نيست.

مسئله ٩٤٧- مستحب است انسان در موقع گفتن اذان، رو بقبله بايستد و با