توضيح المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ١٤٤ - شرط اول

كند اما اگر چيز ديگرى عورت او را نپوشانده و لباس را هم نميتواند آب بكشد يا عوض كند و بقدر تبديل يا تطهير و درك يكركعت وقت ندارد مختار است در همان لباس نماز بخواند يا لباس را بيرون آورد و بدستورى كه براى برهنگان گفته شد نماز را تمام كند ولى چنانچه طورى است كه اگر لباس را آب بكشد يا عوض كند، نماز بهم ميخورد و بواسطه سرما و مانند آن نميتواند لباس را بيرون آورد؛ بايد با همان حال نماز را تمام كند و نمازش صحيح است.

مسئله ٨١٤- كسيكه در تنگى وقت مشغول نماز است، اگر در بين نماز بدن او نجس شود و پيش از آنكه چيزى از نماز را با نجاست بخواند ملتفت شود كه نجس شده، يا بفهمد بدن او نجس است و شك كند كه همان وقت نجس شده يا از پيش نجس بوده، در صورتى كه آب كشيدن بدن نماز را بهم نميزند، بايد آب بكشد و اگر نماز را بهم ميزند و بقدر تطهير و درك يكركعت وقت ندارد؛ بايد با همان حال نماز را تمام كند و نماز او صحيح است.

مسئله ٨١٥- كسى كه در پاك بودن بدن يا لباس خود شك دارد، چنانچه نماز بخواند و بعد از نماز بفهمد كه بدن يا لباسش نجس بوده، نماز او صحيح است.

مسئله ٨١٦- اگر لباس را آب بكشد و يقين كند كه پاك شده است و با آن نماز بخواند و بعد از نماز بفهمد پاك نشده نمازى را كه خوانده صحيح است.

مسئله ٨١٧- اگر خونى در بدن يا لباس خود به‌بيند و يقين كند كه از خونهاى نجس نيست، مثلا يقين كند كه خون پشه است؛ چنانچه بعد از نماز بفهمد از خونهائى بوده كه نميشود با آن نماز خواند؛ نماز او صحيح است.

مسئله ٨١٨- اگر يقين كند خونى كه در بدن يا لباس اوست خون نجسى است كه نماز با آن صحيح است، مثلا يقين كند خون زخم و دمل است؛ چنانچه بعد از نماز بفهمد خونى بوده كه نماز با آن باطل است، احتياط واجب آنست كه نماز را دوباره بخواند و اگر وقت گذشته قضا نمايد.

مسئله ٨١٩- اگر نجس بودن چيزى را فراموش كند و بدن يا لباسش با رطوبت بآن برسد و در حال فراموشى نماز بخواند و بعد از نماز يادش بيايد؛ نماز او