توضيح المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٢٥٩ - نماز آيات

مسئله ١٥٠٤- از وقتى كه خورشيد يا ماه شروع بگرفتن ميكند انسان، ميتواند نماز آيات را بخواند، و بايد بقدرى تأخير نيندازد كه تمام قرص باز شود.

مسئله ١٥٠٥- اگر خواندن نماز آيات را بقدرى تأخير بيندازد كه تمام قرص آفتاب يا ماه باز شود، و بعد از باز شدن تمام آن؛ نماز بخواند بايد نيت قضا نمايد. و قبل از باز شدن تمام آن ادا است.

مسئله ١٥٠٦- اگر مدت گرفتن خورشيد يا ماه باندازه خواندن يك ركعت نماز باشد؛ نمازى كه ميخواند ادا است و همچنين است اگر مدت گرفتن آنها بيشتر باشد ولى انسان نماز را نخواند، تا به اندازه خواندن يك ركعت بباز شدن تمام قرص مانده باشد ولى اگر مدت گرفتن ماه يا خورشيد باندازه خواندن يك ركعت نباشد بنابر احتياط نيت اداء و قضاء نكند و بقصد ما فى الذمه نماز را بجا آورد.

مسئله ١٥٠٧- موقعى كه زلزله و رعد و برق و مانند اينها اتفاق مى‌افتد، انسان بايد فورا نماز آيات را بخواند و اگر نخواند معصيت كرده و تا آخر عمر بر او واجب است و هر وقت بخواند ادا است.

مسئله ١٥٠٨- اگر بعد از باز شدن آفتاب يا ماه بفهمد كه تمام آن گرفته بوده؛ بايد قضاى نماز آيات را بخواند ولى اگر بفهمد مقدارى از آن گرفته بوده قضا بر او واجب نيست.

مسئله ١٥٠٩- اگر عده‌اى بگويند كه خورشيد يا ماه گرفته است چنانچه انسان از گفته آنان يقين پيدا نكند و نماز آيات نخواند؛ و بعد معلوم شود راست گفته‌اند در صورتيكه تمام خورشيد يا ماه گرفته باشد بايد نماز آيات را بخواند بلكه اگر مقدارى از آن هم گرفته باشد، بنابر احتياط مستحب نماز آيات را بخواند. و همچنين است اگر دو نفر كه عادل بودن آنان معلوم نيست، بگويند خورشيد يا ماه گرفته، بعد معلوم شود كه عادل بوده‌اند.

مسئله ١٥١٠- اگر انسان به گفته كسانى كه از روى قاعده عملى وقت گرفتن خورشيد و ماه را ميدانند، اطمينان پيدا كند كه خورشيد يا ماه گرفته بايد نماز آيات را بخواند. و نيز اگر بگويند فلان وقت خورشيد يا ماه ميگيرد و فلان مقدار طول‌