توضيح المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٢٣٣ - نماز مسافر

مسئله ١٣٤٢- كسيكه در محلى ملك دارد، اگر موقعيكه آن ملك را دارد شش ماه در آنجا بماند، وقتى ميتواند نماز را آنجا تمام بخواند كه آنجا را براى خود وطن قرار داده باشد و بنظر عرف وطن او محسوب شود و تا بنظر عرف وطن حساب نشود بايد شكسته بخواند.

مسئله ١٣٤٣- اگر بجائى برسد كه وطن او بوده و از آنجا صرف نظر كرده، نبايد نماز را تمام بخواند، اگر چه وطن ديگرى هم براى خود اختيار نكرده باشد.

مسئله ١٣٤٤- مسافريكه قصد دارد، ده روز پشت سر هم در محلى بماند؛ يا ميداند كه بدون اختيار ده روز در محلى ميماند، در آن محل بايد نماز را تمام بخواند.

مسئله ١٣٤٥- مسافريكه ميخواهد ده روز در محلى بماند لازم نيست قصد ماندن شب اول يا شب يازدهم را داشته باشد، و همين‌كه قصد كند از اذان صبح روز اول تا غروب روز دهم بماند، بايد نماز را تمام بخواند و همچنين اگر مثلا قصدش اين باشد كه از ظهر روز اول تا ظهر روز يازدهم بماند بايد تمام بخواند و احتياط مستحب آن است كه در اين صورت نماز را هم شكسته و هم تمام بخواند.

مسئله ١٣٤٦- مسافريكه ميخواهد ده روز در محلى بماند، در صورتى بايد نماز را تمام بخواند كه بخواهد تمام ده روز را در يكجا بماند پس اگر بخواهد مثلا ده روز در نجف و كوفه يا در تهران و شميران بماند؛ بايد نماز را شكسته بخواند.

مسئله ١٣٤٧- مسافريكه ميخواهد ده روز در محلى بماند، بايد از اول قصد ماندن ده روز در آن محل يا توابع آن مانند باغها و بساتين را داشته باشد و اگر از اوّل قصد بيرون رفتن از آن محل و توابع آنرا داشته باشد هرچند بحد ترخص نرسد بايد شكسته بخواند.

مسئله ١٣٤٨- مسافريكه تصميم قطعى ندارد ده روز در محلى بماند مثلا قصدش اين استكه اگر رفيقش بيايد، يا منزل خوبى پيدا كند، ده روز بماند، بايد نماز را شكسته بخواند.

مسئله ١٣٤٩- كسيكه تصميم دارد، ده روز در محلى بماند، اگر چه احتمال بدهد كه براى ماندن او مانعى برسد در صورتيكه آن احتمال پيش مردم مورد اعتنا نباشد بايد