نماز چهار ركعتى از قصد خود برگردد، چنانچه داخل ركوع ركعت سوم نشده، بايد بنشيند و نماز را دو ركعتى تمام نمايد و احتياطا براى قيام بيجا دو سجده سهو بجا آورد و بقيه نمازهاى خود را شكسته بخواند و اگر داخل ركوع ركعت سوم شده نمازش باطل است، و تا وقتى در آنجا هست، بايد نماز را شكسته بخواند.

مسئله ١٣٥٦- مسافرى كه قصد كرده ده روز در محلى بماند، اگر بيشتر از ده روز در آنجا بماند، تا وقتى مسافرت نكرده، بايد نمازش را تمام بخواند و لازم نيست دوباره قصد ماندن ده روز كند.

مسئله ١٣٥٧- مسافريكه قصد كرده ده روز در محلى بماند، بايد روزه واجب را بگيرد و مى‌تواند روزه مستحبى هم بگيرد و نافله ظهر و عصر و عشا را هم بخواند.

مسئله ١٣٥٨- مسافرى كه قصد كرده ده روز در محلى بماند، اگر بعد از خواندن يك نماز چهار ركعتى بخواهد بجائى كه كمتر از چهار فرسخ است برود و برگردد و دوباره در جاى اول ده روز بماند، از وقتى كه ميرود تا برميگردد و بعد از برگشتن بايد نماز را تمام بخواند ولى اگر نخواهد بعد از برگشتن ده روز بماند، در موقع رفتن بجائى كه كمتر از چهار فرسخ است و در مدتى كه آنجا ميماند نماز او تمام است و از آنجا كه برميگردد اگر قصد هشت فرسخ داشته باشد شكسته است و اگر قصد هشت فرسخ نداشته باشد تمام است پس مثل اهل علم كه براى تبليغ بمحلى ميروند اگر بعد از قصد ده روز و خواندن يك نماز چهار ركعتى بمحل ديگر كه چهار فرسخ نباشد دعوت شوند و بخواهند يكدهه يا يكماه در آن دو محل رفت و آمد كنند نمازشان در هر دو محل تمام است مگر وقتيكه انشاء سفر جديد نمايند مثل اينكه روز آخر رفت و آمد از محل دوم بقصد وطن حركت كند كه در اين صورت بعد از خروج از حد ترخص نماز شكسته است اگر چه از محل اول كه محل اقامه بوده عبور نمايد.

مسئله ١٣٥٩- مسافرى كه قصد كرده ده روز در محلى بماند؛ اگر بعد از خواندن يك نماز چهار ركعتى بخواهد بجاى ديگرى كه كمتر از هشت فرسخ است برود و ده روز در آنجا بماند، بايد در رفتن و در محلى كه قصد ماندن ده روز دارد، نمازهاى خود