توضيح المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٢١٢ - شكهاى صحيح

كارى كه نماز را باطل ميكند- مثل پشت كردن به قبله- نماز را از سر گيرد نماز دوم هم باطل است و اگر بعد از انجام كاريكه نماز را باطل ميكند، مشغول نماز شود نماز دوم صحيح است.

مسئله ١٢١٠- اگر يكى از شكهائيكه نماز احتياط براى آنها واجب است در نماز پيش آيد، چنانچه انسان نماز را تمام كند و بدون خواندن نماز احتياط، نماز را از سر بگيرد معصيت كرده است پس اگر پيش از انجام كاريكه نماز را باطل ميكند نماز را از سر گرفته، نماز دوم هم باطل است و اگر بعد از انجام كاريكه نماز را باطل مى‌كند، مشغول نماز شده نماز دوم صحيح است.

مسئله ١٢١١- وقتى يكى از شكهاى صحيح براى انسان پيش آيد، چنانكه گفته شد، باى فورا فكر كند ولى اگر چيزهائيكه بواسطه آنها ممكن است يقين يا گمان بيك طرف شك پيدا شود، از بين نمى‌رود، چنانچه كمى بعد فكر كند اشكال ندارد، مثلا اگر در سجده شك كند مى‌تواند تا بعد از سجده فكر كردن را تأخير بيندازد.

مسئله ١٢١٢- اگر اول گمانش بيك طرف بيشتر باشد، بعد دو طرف در نظر او مساوى شود، بايد بدستور شك عمل نمايد. و اگر اول دو طرف در نظر او مساوى باشد و بطرفيكه وظيفه اوست بنا بگذارد، بعد گمانش بطرف ديگر برود، بايد طرف گمان را بگيرد و نماز را تمام كند.

مسئله ١٢١٣- كسيكه نميداند گمانش به يك طرف بيشتر است يا هر دو طرف در نظر او مساويست اگر احتمال ميدهد بيك طرف گمانش زيادتر باشد بايد آنطرف را بگيرد و الا بدستور شك عمل كند.

مسئله ١٢١٤- اگر بعد از نماز بداند كه در بين نماز حال ترديدى داشته كه مثلا دو ركعت خوانده يا سه ركعت و بنا را بر سه گذاشته ولى نداند كه گمانش بخواندن سه ركعت بوده، يا هر دو طرف در نظر او مساوى بوده، خوب است نماز احتياط را بخواند.

مسئله ١٢١٥- اگر موقعيكه تشهد ميخواند، يا بعد از ايستادن شك كند كه‌