توضيح المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ١٨٢ - سجود

نمازش باطل است.

مسئله ١٠٥٦- اگر عمدا يك سجده كم يا زياد كند، نماز باطل ميشود و اگر سهوا يك سجده كم كند حكم آن بعدا در مسائل ١٢٦٠ تا ١٢٧١ گفته خواهد شد.

مسئله ١٠٥٧- اگر پيشانى را عمدا يا سهوا بزمين نگذارد، سجده نكرده است اگر چه جاهاى ديگر بزمين برسد. ولى اگر پيشانى را به زمين بگذارد و سهوا جاهاى ديگر را به زمين نرساند، يا سهوا ذكر نگويد سجده صحيح است.

مسئله ١٠٥٨- احتياط واجب آنستكه در سجده سه مرتبه سبحان اللّه يا يك مرتبه سبحان ربّى الاعلى و بحمده بگويد، يا ذكر ديگرى كه بقدر سه سبحان اللّه باشد. چنانچه در ركوع گفته شد و بايد اين اين كلمات بعربى صحيح گفته شود و مستحب است سبحان ربّى الاعلى و بحمده را سه يا پنج يا هفت مرتبه بگويد.

مسئله ١٠٥٩- در سجود بايد بمقدار ذكر واجب، بدن آرام باشد و موقع گفتن ذكر مستحب هم اگر آن را بقصد ذكرى كه براى سجده دستور داده‌اند بگويد، آرام بودن بدن لازم است.

مسئله ١٠٦٠- اگر پيش از آنكه پيشانى بزمين برسد يا پيش از آنكه بدن آرام بگيرد عمدا ذكر سجده را بگويد، بايد بعد از رسيدن پيشانى بزمين و آرام گرفتن بدن دوباره ذكر را بگويد و بنابر احتياط لازم نماز را پس از اتمام، اعاده نمايد. و اگر بهمان ذكر اول اكتفاء نمايد نماز باطل است. و همچنين اگر پيش از تمام شدن ذكر عمدا سر از سجده بردارد، نماز باطل است‌

مسئله ١٠٦١- اگر پيش از آنكه پيشانى بزمين برسد و بدن آرام گيرد، سهوا ذكر سجده را بگويد و پيش از آنكه سر از سجده بردارد، بفهمد اشتباه كرده است؛ بايد دوباره در حال آرام بودن، ذكر را بگويد.

مسئله ١٠٦٢- اگر بعد از آنكه سر از سجده برداشت، بفهمد كه پيش از آرام گرفتن بدن ذكر را گفته، يا پيش از آنكه ذكر سجده تمام شود سر برداشته؛ نمازش صحيح است.