توضيح المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ١٨٤ - سجود

مثلا رنك مهر تغيير كرده باشد اشكال ندارد:

مسئله ١٠٧٠- در سجده بايد كف دست را بر زمين بگذارد ولى در حال ناچارى پشت دست هم مانعى ندارد. و اگر پشت دست ممكن نباشد، بايد مچ دست را بگذارد و چنانچه آن را هم نتواند؛ بايد تا آرنج هرجا را كه ميتواند بر زمين بگذارد و اگر آن هم ممكن نيست، گذاشتن باز و كافيست.

مسئله ١٠٧١- در سجده بايد سر دو انگشت بزرگ پا را بزمين بگذارد و اگر انگشتان ديگر پا، يا روى پا را بزمين بگذارد؛ و سر دو انگشت بزرگ را بزمين نگذارد يا بواسطه بلند بودن ناخن، سر شست بزمين نرسد نماز باطل است و كسيكه بواسطه ندانستن مسئله نمازهاى خود را اينطور خوانده، بايد بنابر احتياط لازم دوباره بخواند.

مسئله ١٠٧٢- كسيكه مقدارى از شست پايش بريده، بايد بقيه آنرا بزمين بگذارد و اگر چيزى از آن نمانده، يا اگر مانده خيلى كوتاه است احتياط لازم آنستكه همان را بزمين گذارد و ذكر سجده را بگويد و باز بقيه انگشتان را بزمين بگذارد و دو مرتبه ذكر را بگويد و اگر هيچ انگشت ندارد، بايد هر مقدارى كه از پا باقى مانده بزمين بگذارد.

مسئله ١٠٧٣- اگر بطور غير معمول سجده كند، مثلا سينه و شكم را بزمين بچسباند؛ يا پاها را دراز كند، ولى هفت عضوى كه گفته شد بزمين برسد اگر طورى است كه عرفا مى‌گويند: سجده كرده، صحيح است و الا باطل است.

مسئله ١٠٧٤- مهر يا چيز ديگرى كه بر آن سجده ميكند، بايد پاك باشد ولى اگر مثلا مهر را روى فرش نجس بگذارد، يا يك طرف مهر نجس باشد و پيشانى را بطرف پاك آن بگذارد اشكال ندارد.

مسئله ١٠٧٥- اگر در پيشانى دمل و مانند آن باشد، چنانچه ممكن است بايد با جاى سالم پيشانى سجده كند و اگر ممكن نيست بايد زمين را گود كند و دمل را در گودال و جاى سالم را بمقدارى كه براى سجده كافى باشد بر زمين بگذارد.

مسئله ١٠٧٦- اگر دمل يا زخم تمام پيشانى را گرفته باشد، بايد بيكى از