توضيح المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٥٢ - احكام وضوء

احكام وضوء

مسئله ٣٠٥- كسيكه در كارهاى وضو و شرائط آن- مثل پاك بودن آب و غصبى نبودن آن- خيلى شك ميكند، بايد بشك خود اعتنا نكند.

مسئله ٣٠٦- اگر شك كند كه وضوى او باطل شده يا نه بنا ميگذارد كه وضوى او باقيست ولى اگر بعد از بول استبراء نكرده و وضو گرفته باشد و بعد از وضو رطوبتى از او بيرون آيد كه نداند بول است يا چيز ديگر وضوى او باطل است.

مسئله ٣٠٧- كسيكه شك دارد وضو گرفته يا نه بايد وضو بگيرد.

مسئله ٣٠٨- كسيكه ميداند وضو گرفته و حدثى هم از او سرزده، مثلا بول كرده، اگر نداند كدام جلوتر بوده، چنانچه پيش از نماز است، بايد وضو بگيرد. و اگر در بين نماز است احتياط آنستكه نماز را تمام كند و با وضوى ديگر اعاده كند و اگر بعد از نماز است نمازى كه خوانده صحيح است و براى نمازهاى بعد بايد وضو بگيرد.

مسئله ٣٠٩- اگر بعد از وضو يا در بين آن يقين كند كه بعضى جاها را نشسته يا مسح نكرده است، چنانچه رطوبت جاهائيكه پيش از آنست خشك شده، بايد دوباره وضو بگيرد و اگر خشك نشده بايد جائيرا كه فراموش كرده و آنچه بعد از آنست بشويد يا مسح كند و اگر در بين وضو در شستن يا مسح كردن جائى شك كند بايد بهمين دستور عمل كند.

مسئله ٣١٠- اگر بعد از نماز شك كند كه وضو گرفته يا نه نماز او صحيح است ولى بايد براى نمازهاى بعد وضو بگيرد.

مسئله ٣١١- اگر در بين نماز شك كند كه وضو گرفته يا نه، احتياط لازم آنستكه نماز را تمام كند و بعد با وضوى ديگر آنرا اعاده نمايد.

مسئله ٣١٢- اگر بعد از نماز شك كند، كه قبل از نماز وضوى او باطل شده يا بعد از نماز، نمازيكه خوانده صحيح است.

مسئله ٣١٣- اگر انسان مرضى دارد كه بول او قطره قطره ميريزد يا نميتواند