توضيح المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٤٠١ - احكام عاريه

مسئله ٢٣٥٩- اگر طلا و نقره را عاريه نمايد و شرط كند كه اگر تلف شود ضامن نباشد، صحت آن شرط اشكال دارد، ولى شرط سقوط يا اسقاط ما فى الذمه مانعى ندارد.

مسئله ٢٣٦٠- اگر عاريه دهنده بميرد، عاريه گيرنده بايد چيزى را كه عاريه كرده بورثه او بدهد.

مسئله ٢٣٦١- اگر عاريه دهنده طورى شود كه شرعا نتواند در مال خود تصرف كند مثلا ديوانه شود، عاريه‌كننده بايد مالى را كه عاريه كرده بولى او بدهد.

مسئله ٢٣٦٢- كسيكه چيزى را عاريه داده هر وقت بخواهد ميتواند آنرا پس بگيرد و كسى هم كه عاريه كرده هر وقت بخواهد ميتواند آنرا پس دهد.

مسئله ٢٣٦٣- عاريه دادن چيزى كه استفاده حلال ندارد مثل ظرف طلا و نقره باطل است.

مسئله ٢٣٦٤- عاريه دادن گوسفند براى استفاده از شير و پشم آن و عاريه دادن حيوان نر براى آبستن كردن حيوان ماده صحيح است.

مسئله ٢٣٦٥- اگر چيزى را كه عاريه كرده بمالك؛ يا وكيل، يا ولى او بدهد و بعد آن چيز تلف بشود، عاريه‌كننده ضامن نيست ولى اگر بدون اجازه صاحب مال يا وكيل، يا ولى او بجائى ببرد كه صاحبش معمولا بآنجا مى‌برده مثلا اسب را در اصطبلى كه صاحبش براى آن درست كرده ببندد و بعد تلف شود، يا كسى آنرا تلف كند ضامن است.

مسئله ٢٣٦٦- اگر چيز نجس را براى كارى كه شرط آن پاكى است عاريه دهد مثلا لباس را عاريه دهد كه با آن نماز بخوانند، بنابر احتياط واجب بايد نجس بودن آنرا بكسيكه عاريه ميكند بگويد.

مسئله ٢٣٦٧- چيزى را كه عاريه كرده بدون اجازه صاحب آن نميتواند بديگرى اجاره يا عاريه دهد.

مسئله ٢٣٦٨- اگر چيزى را كه عاريه كرده با اجازه صاحب آن بديگرى عاريه دهد، چنانچه كسيكه اول آن چيز را عاريه كرده بميرد يا ديوانه شود عاريه دومى‌