توضيح المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٣٤٢ - مسائل متفرقه زكوة فطره

معناى آن در مسئله پيش گفته شد بدهد كافى نيست و اگر آنرا بقصد قيمت فطره هم بدهد اشكال دارد.

مسئله ٢٠٢٨- انسان نميتواند نصف صاع را از يك جنس مثلا گندم و نصف ديگر آنرا از جنس ديگر مثلا جو بدهد. و اگر آنرا بقصد قيمت فطره هم بدهد اشكال دارد.

مسئله ٢٠٢٩- مستحب است در دادن زكوة فطره، خويشان فقير خو را بر ديگران مقدم دارد و بعد همسايگان فقير را؛ بعد اهل علم فقير را ولى اگر ديگران از جهتى برترى داشته باشند، مستحب است آنها را مقدم بدارد.

مسئله ٢٠٣٠- اگر انسان بخيال اينكه كسى فقير است باو فطره بدهد و بعد بفهمد فقير نبوده. چنانچه مالى را كه باو داده از بين نرفته باشد، بايد پس بگيرد و به مستحق بدهد. و اگر نتواند بگيرد، بايد از مال خودش فطره را بدهد، و اگر از بين رفته باشد، در صورتيكه گيرنده فطره ميدانسته آنچه را گرفته فطره است، بايد عوض آنرا بدهد و اگر نميدانسته، دادن عوض بر او واجب نيست و انسان بايد دوباره فطره را بدهد.

مسئله ٢٠٣١- اگر كسى بگويد فقيرم، نميشود باو فطره داد، مگر آنكه از گفته او اطمينان پيدا شود، يا انسان بداند كه قبلا فقير بوده است.

مسائل متفرقه زكوة فطره‌

مسئله ٢٠٣٢- انسان بايد زكوة فطره را بقصد قربت- يعنى: براى انجام فرمان خداوند عالم- بدهد و موقعى كه آنرا ميدهد، نيت دادن فطره نمايد.

مسئله ٢٠٣٣- اگر پيش از ماه رمضان فطره را بدهد صحيح نيست بلى اگر در ماه رمضان بدهد صحيح است ولى احتياط لازم آنستكه قصد وجوب نكند مگر آنكه فطره را بعد از مغرب شب عيد يا صبح روز عيد پيش از نماز عيد بدهد، و اگر پيش از رمضان يا در ماه رمضان بفقير قرض بدهد و بعد از آنكه فطره بر او واجب شد؛