توضيح المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٢٨٥ - كفاره روزه

مسئله ١٦٧٥- اگر روزه‌دار دروغى را بخدا و پيغمبر (صلى اللّه عليه و اله) نسبت دهد اگرچه روزه خود را بچيز حرامى باطل كرده؛ ولى كفاره جمع كه تفصيل آن در مسأله پيش گفته شد بر او واجب نميشود.

مسئله ١٦٧٦- اگر روزه‌دار در يك روز ماه رمضان چند مرتبه جماع كند، بنابر احتياط براى هر دفعه يك كفاره بر او واجب است. ولى اگر جماع او حرام باشد، براى هر دفعه يك كفاره جمع واجب ميشود.

مسئله ١٦٧٧- اگر روزه‌دار در يك روز ماه رمضان چند مرتبه غير جماع كار ديگرى كه روزه را باطل ميكند انجام دهد، براى همه آنها يك كفاره كافى است.

مسئله ١٦٧٨- اگر روزه‌دار غير جماع كار ديگرى كه روزه را باطل ميكند انجام دهد و بعد با حلال خود جماع نمايد، بنابر احتياط براى هر كدام يك كفاره واجب ميشود.

مسئله ١٦٧٩- اگر روزه‌دار غير جماع كار ديگرى كه حلال است و روزه را باطل ميكند، انجام دهد مثلا آب بياشامد و بعد كار ديگرى كه حرام است و روزه را باطل ميكند غير از جماع انجام دهد، مثلا غذاى حرام بخورد، يك كفاره كافى است.

مسئله ١٦٨٠- اگر روزه‌دار آروغ بزند و چيزى در دهانش بيايد؛ چنانچه آنرا فروببرد، روزه‌اش باطل است. و بايد قضاى آنرا بگيرد و كفاره هم بر او واجب ميشود، و اگر خوردن آن چيز حرام باشد، مثلا موقع آروغ زدن خون يا غذائى كه از صورت غذا بدون خارج شده، بدهان او بيايد و عمدا آنرا فروبرد بايد قضاى آن روزه را بگيرد و كفاره جمع هم بر او واجب ميشود.

مسئله ١٦٨١- اگر نذر كند كه روزه معينى را روزه بگيرد، چنانچه در آن روز عمدا روزه خود را باطل كند، بايد يك بنده آزاد نمايد يا دو ماه پى در پى روزه بگيرد يا به شصت فقير طعام دهد.

مسئله ١٦٨٢- كسيكه ميتواند وقت را تشخيص دهد، اگر بگفته كسيكه‌