توضيح المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٧٣ - حيض

مسئله ٤٣٨- اگر مستحاضه بخواهد نماز قضا بخواند، بايد براى هر نماز، كارهائى را كه براى نماز ادا بر او واجب است؛ بجا آورد لكن احتياط لازم، ترك قضا است تا موقعيكه پاك شود مگر با خوف فوت.

مسئله ٤٣٩- اگر زن بداند؛ خونى كه از او خارج ميشود، خون زخم نيست و بداند يا حيض است يا استحاضه؛ و يا نفاس است يا استحاضه، و علامت حيض و نفاس نداشته باشد، بايد بدستور استحاضه عمل كند و شرعا حكم حيض و نفاس را ندارد، بلكه اگر شك داشته باشد كه خون استحاضه است يا خونهاى ديگر، چنانچه نشانه آنها را نداشته باشد؛ بنابر احتياط واجب؛ بايد كارهاى مستحاضه را انجام دهد.

حيض‌

حيض، خونى است كه غالبا در هر ماه چند روزى از رحم زن خارج مى‌شود و زن را در موقع ديدن خون حيض، حائض مى‌گويند.

مسئله ٤٤٠- خون حيض در بيشتر اوقات، غليظ و گرم و رنگ آن سياه يا سرخ است و با فشار و كمى سوزش؛ بيرون ميآيد.

مسئله ٤٤١- زنان سيده، بعد از تمام شدن شصت سال، يائسه مى‌شوند- يعنى: خون حيض نمى‌بينند- و زنانيكه سيده نيستند؛ بعد از تمام شدن پنجاه سال، يائسه مى‌شوند.

مسئله ٤٤٢- خونى كه دختر، پيش از تمام شدن نه سال و زن، بعد از يائسه شدن مى‌بيند، حيض نيست.

مسئله ٤٤٣- زن حامله و زنى كه بچه شير مى‌دهد، ممكن است حيض ببيند.

مسئله ٤٤٤- دختريكه نميداند نه سالش تمام شده يا نه، اگر خونى ببيند كه نشانه‌هاى حيض را نداشته باشد، حيض نيست و اگر نشانه‌هاى حيض را داشته باشد، حيض است و معلوم مى‌شود نه سال او تمام شده است.