توضيح المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٣٢٠ - زكوة گندم و جو و خرما و كشمش

منظور باشد.

مسئله ١٨٩٦- اگر براى شخم زدن يا كار ديگرى كه تا چند سال براى زراعت فائده دارد خرجى كند اگر زراعت سال اول بآن محتاج باشد ميتواند آنرا جزء مخارج سال اول حساب نمايد.

مسئله ١٨٩٧- اگر انسان در چند شهر كه فصل آنها با يكديگر اختلاف دارد و زراعت و ميوه آنها در يك وقت بدست نمى‌آيد گندم يا جو يا خرما يا انگور داشته باشد و همه آنها محصول يك سال حساب شود، چنانچه چيزيكه اول ميرسد باندازه نصاب باشد، بايد زكوة آن را موقعيكه ميرسد بدهد و زكوة بقيه را هر وقت بدست مى‌آيد ادا نمايد و اگر آنچه اول ميرسد باندازه نصاب نباشد، در صورتيكه يقين دارد با آنچه بعد بدست مى‌آيد باندازه نصاب ميشود، باز هم بعد از تعلق زكوة به بقيه واجب است زكوة آنچه را كه رسيده همان وقت و زكوة بقيه را موقعيكه ميرسد بدهد و اگر يقين ندارد كه همه آنها باندازه نصاب شود، صبر ميكند تا بقيه آن برسد، پس اگر روى هم بمقدار نصاب شود، زكوة آن واجب است و اگر بمقدار نصاب نشود زكوة آن واجب نيست.

مسئله ١٨٩٨- اگر درخت خرما يا انگور در يكسال دو مرتبه ميوه بدهد اگر در هر مرتبه بمقدار نصاب نباشد زكوة آن واجب نيست براى اينكه زراعت دو فصل مثل زراعت دو سال است.

مسئله ١٨٩٩- اگر مقدارى خرما يا انگور تازه دارد كه خشك آن باندازه نصاب ميشود، چنانچه بقصد زكوة از تازه آن بقدرى بمستحق بدهد كه اگر خشك شود به اندازه زكوتى باشد كه بر او واجب است اشكال ندارد.

مسئله ١٩٠٠- اگر زكوة خرماى خشك يا كشمش بر او واجب باشد نميتواند زكوة آنرا خرماى تازه يا انگور بدهد مگر خرما يا انگورى كه از جمله همان خرما و كشمش باشد كه زكوة به آن تعلق گرفته و نيز اگر زكوة خرماى تازه يا انگور بر او واجب باشد، نميتواند زكوة آن را خرماى خشك يا كشمش بدهد مگر آنكه خرماى خشك يا كشمش از جمله خرما و انگورى باشد كه زكوة به آن تعلق گرفته ولى‌