توضيح المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٥٧ - احكام وضوى جبيرهاى

مسئله ٣٣٤- اگر زخم يا دمل يا شكستگى در صورت يا دستها باشد و بشود روى آنرا باز كرد، چنانچه ريختن آب روى آن ضرر دارد و كشيدن دست تر ضرر ندارد كشيدن دست تر روى آن كافى است و پارچه گذاردن و دست روى آن كشيدن لازم نيست اگر چه احتياطا خوب است‌

مسئله ٣٣٥- اگر نميشود روى زخم را باز كرد ولى زخم و چيزيكه روى آن گذاشته، پاك است و رسانيدن آب بزخم ممكن است و ضرر هم ندارد؛ بايد آبرا بروى زخم برساند. و اگر زخم يا چيزيكه روى آن گذاشته نجس است؛ چنانچه آب كشيدن آن و رساندن آب بروى زخم ممكن باشد، بايد آنرا آب بكشد و موقع وضوء آب را بزخم برساند، و در صورتيكه آب براى زخم ضرر دارد، يا آنكه رساندن آب بروى زخم ممكن نيست، يا زخم نجس است و نميشود آنرا آب كشيد، بايد اطراف زخم را بشويد و اگر جبيره پاك است، روى آن مسح كند و اگر جبيره نجس است، يا نميشود روى آنرا دست تر كشيد مثلا دوائى است كه بدست مى‌چسبد، پارچه پاكى را بطورى‌كه به بستن و مانند آن جزء جبيره حساب شود، روى آن قرار دهد و دست تر روى آن بكشد، و اگر اين هم ممكن نيست احتياط واجب آن است كه وضو بگيرد و تيممّ هم بنمايد- اگر تمام مواضع تيمم پوشيده باشد وضوى جبيره‌اى كافى است و تيمم جبيره‌اى لازم نيست.

مسئله ٣٣٦- اگر جبيره تمام صورت يا تمام يكى از دستها يا تمام هر دو دست را گرفته باشد، بايد وضوى جبيره‌اى بگيرد و بنابر احتياط واجب اگر تمام يا بعض مواضع تيمم پوشيده نيست تيمم هم بنمايد.

مسئله ٣٣٧- اگر جبيره تمام اعضاء وضو را گرفته باشد، بنابر احتياط واجب بايد وضوى جبيره‌اى بگيرد و تيمم هم بنمايد.

مسئله ٣٣٨- كسيكه در كف دست و انگشتها جبيره دارد و در موقع وضو دست روى آن كشيده است، بايد سر و پاها را با همان رطوبت مسح كند.

مسئله ٣٣٩- اگر جبيره تمام پهناى روى پا را گرفته ولى مقدارى از طرف انگشتان و مقدارى از طرف بالاى پا باز است، بايد جاهائى كه باز است روى پا را و جائى كه جبيره است روى جبيره را مسح كند.