توضيح المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ١٤٥ - شرط اول

صحيح است. ولى اگر بدنش با رطوبت بچيزى كه نجس بودن آن را فراموش كرده برسد و بدون اينكه خود را آب بكشد، غسل كند و نماز بخواند، غسل و نمازش باطل است و نيز اگر جائى از اعضاء وضو با رطوبت بچيزى كه نجس بودن آن را فراموش كرده برسد و پيش از آنكه آنجا را آب بكشد وضو بگيرد و نماز بخواند، وضو و نمازش باطل ميباشد.

مسئله ٨٢٠- كسى كه يك لباس دارد، اگر بدن و لباسش نجس شود و باندازه آب كشيدن يكى از آنها آب داشته باشد، ميتواند لباسش را بيرون آورد، و بدن را آب بكشد و نماز را بدستورى كه براى برهنگان گفته شد بجا آورد و ميتواند كه با همان لباس نماز بخواند و اگر بواسطه سرما يا عذر ديگر نتواند لباس را بيرون آورد، هر كدام از بدن يا لباس را كه بخواهد؛ ميتواند آب بكشد. ولى اگر مثلا نجاست يكى بول است كه اگر بخواهد با آب قليل آب بكشد بايد دو مرتبه آب روى آن بريزد و ديگرى خون است كه يك مرتبه ريختن آب روى آن كافيست بايد آنرا كه ببول نجس شده آب بكشد.

مسئله ٨٢١- كسيكه غير از لباس نجس لباس ديگرى ندارد، مختار است با همان لباس نماز بخواند يا نماز را بدستورى كه براى برهنگان گفته شد بجا آورد ولى اگر بواسطه سرما و مانند آن نميتواند لباسش را بيرون آورد، بايد با لباس نجس نماز بخواند و نماز او صحيح است.

مسئله ٨٢٢- كسيكه دو لباس دارد، اگر بداند يكى از آنها نجس است و نداند كدام يك آنهاست، چنانچه وقت دارد؛ بايد با هر دو لباس نماز بخواند مثلا اگر ميخواهد نماز ظهر و عصر بخواند بايد با هر كدام يك نماز ظهر و يك نماز عصر بخواند، ولى اگر وقت تنگ است؛ بايد با يكى از آن دو لباس نماز بخواند و در خارج وقت نيز آن نماز را با لباس پاك قضا نمايد. شرط دوّم.

مسئله ٨٢٣- لباس نمازگزار بايد مباح باشد و كسيكه ميداند پوشيدن لباس غصبى حرام است؛ اگر عمدا در لباس غصبى يا در لباسى كه نخ يا تكمه يا چيز ديگر آن غصبى است نماز بخواند، باطل است.