توضيح المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٤٦٤ - احكام وصيت

مسئله ٢٧٢٥- اگر وصى نتواند بتنهائى كارهاى ميت را انجام دهد، حاكم شرع براى كمك او يك نفر ديگر را معين ميكند.

مسئله ٢٧٢٦- اگر مقدارى از مال ميت در دست وصى تلف شود؛ چنانچه در نگهدارى آن كوتاهى و تعدى نكرده ضامن نيست و اگر كوتاهى كرده و يا تعدى نموده مثلا ميت وصيت كرده است كه فلان مقدار بفقراى فلان شهر بده و او مال را بشهر ديگرى برده و در راه از بين رفته، ضامن است بلكه اگر در بين راه هم تلف نشود و بفقراء شهرى دهد كه مورد وصيت نبوده ضامن است.

مسئله ٢٧٢٧- هرگاه انسان كسى را وصى كند، و بگويد كه اگر آنكس بميرد فلانى وصى باشد، بعد از آنكه وصى اول مرد، وصى دوم بايد كارهاى ميت را انجام دهد.

مسئله ٢٧٢٨- حجى كه بر ميت واجب است و بدهكارى و حقوقى كه مثل خمس و زكوة و مظالم اداء كردن آنها واجب ميباشد بايد از اصل مال ميت داده شود اگرچه ميت براى آنها وصيت نكرده باشد

مسئله ٢٧٢٩- اگر مال ميت از بدهى و حج واجب و حقوقى كه مثل خمس و زكوة و مظالم بر او واجب است زياد بيايد، چنانچه وصيت كرده باشد كه ثلث يا مقدارى از ثلث را بمصرفى برسانند، بايد بوصيت او عمل كنند و اگر وصيت نكرده باشد؛ آنچه ميماند مال ورثه است.

مسئله ٢٧٣٠- اگر مصرفى را كه ميت معين كرده، از ثلث مال او بيشتر باشد، وصيت او در بيشتر از ثلث در صورتى صحيح است كه ورثه حرفى بزنند، يا كارى كنند كه معلوم شود عملى شدن وصيت را اجازه داده‌اند و تنها راضى بودن آنان كافى نيست و اگر مدتى بعد از مردن او هم اجازه بدهند صحيح است.

مسئله ٢٧٣١- اگر مصرفى را كه ميت معين كرده؛ از ثلث مال او بيشتر باشد و پيش از مردن او ورثه اجازه بدهند كه وصيت او عملى شود، بعد از مردن او نميتوانند از اجازه خود برگردند.

مسئله ٢٧٣٢- اگر وصيت كند كه از ثلث او خمس و زكوة يا بدهى ديگر