توضيح المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٤١٦ - احكام شير دادن

بگويد شوهر ندارم يا در عده نيستم حرف او قبول ميشود.

مسئله ٢٤٦٦- اگر بعد از آنكه انسان با زنى ازدواج كرد، كسى بگويد آن زن شوهر داشته و زن بگويد نداشتم؛ چنانچه شرعا ثابت نشود كه زن شوهر داشته، بايد حرف زن را قبول كرد.

مسئله ٢٤٦٧- تا هفت سال دختر تمام نشده؛ پدر نمى‌تواند او را از مادرش جدا كند.

مسئله ٢٤٦٨- مستحب است در شوهر دادن دخترى كه بالغه است يعنى مكلف شده عجله كنند، حضرت صادق عليه السلام فرمودند: يكى از سعادتهاى مرد آنست كه دخترش در خانه او حيض نبيند.

مسئله ٢٤٦٩- اگر زن مهر خود را بشوهر صلح كند كه زن ديگر نگيرد، احتياط آنست كه زن مهر را نگيرد و شوهر هم با زن ديگر ازدواج نكند.

مسئله ٢٤٧٠- كسيكه از زنا بدنيا آمده، اگر زن بگيرد و بچه‌اى پيدا كند آن بچه حلال‌زاده است.

مسئله ٢٤٧١- هرگاه شوهر در روزه ماه رمضان يا در حال حيض زن با او نزديكى كند معصيت كرده، ولى اگر بچه‌اى از آنان بدنيا آيد حلال‌زاده است.

مسئله ٢٤٧٢- زنى كه يقين دارد شوهرش در سفر مرده اگر بعد از عده وفات كه مقدار آن در احكام طلاق گفته خواهد شد، شوهر كند و شوهر اول از سفر برگردد، بايد از شوهر دوم جدا شود و بشوهر اول حلال است ولى اگر شوهر دوم با او نزديكى كرده باشد، زن بايد عده نگهدارد و شوهر دوم بايد مهر او را بدهد و اگر مهر المسماى او با مهر المثل تفاوت دارد در تفاوت آن بنابر احتياط با هم مصالحه نمايند ولى خرج عده ندارد.

احكام شير دادن‌

مسئله ٢٤٧٣- اگر زنى بچه‌اى را با شرائطى كه در مسئله ٢٤٨٣ گفته خواهد