توضيح المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٢٤٨ - نماز جماعت

فاصله شدن يك طفل مانع نيست هرچند نماز او باطل باشد.

مسئله ١٤٢٧- بعد از تكبير امام اگر صف جلو آماده نماز، و تكبير گفتن آنان نزديك باشد؛ كسيكه در صف بعد ايستاده؛ ميتواند تكبير بگويد، ولى احتياط مستحب آنست كه صبر كند تا تكبير صف جلو تمام شود.

مسئله ١٤٢٨- اگر بداند نماز يك صف از صفهاى جلو باطل است، در صفهاى بعد نميتواند اقتدا كند، ولى اگر نداند نماز آنان صحيح است يا نه؛ ميتواند اقتدا نمايد.

مسئله ١٤٢٩- هرگاه بداند نماز امام باطل است مثلا بداند امام وضو ندارد، اگرچه خود امام ملتفت نباشد، نميتواند باو اقتدا كند.

مسئله ١٤٣٠- اگر مأموم بعد از نماز بفهمد كه امام عادل نبوده، يا به جهتى نمازش باطل بوده، مثلا بى‌وضو نماز خوانده، نماز مأموم صحيح است.

مسئله ١٤٣١- اگر در بين نماز شك كند كه اقتدا كرده يا نه، چنانچه در حالى باشد كه وظيفه مأموم است مثلا بحمد و سوره امام گوش ميدهد بايد نماز را بجماعت تمام كند. و اگر مشغول كارى باشد كه هم وظيفه منفرد و هم وظيفه مأموم است مثلا در ركوع يا سجده باشد، بايد نماز را بنيت فرادى تمام نمايد.

مسئله ١٤٣٢- احتياط واجب آنست كه در بين نماز جماعت تا ناچار نشود نيت فرادى نكند بلى پيش از سلام امام بدون عذر ميتواند نيت فرادى نمايد.

مسئله ١٤٣٣- اگر مأموم بواسطه عذرى بعد از حمد و سوره امام نيت فرادى كند، لازم نيست حمد و سوره را بخواند، ولى اگر پيش از تمام شدن حمد و سوره نيت فرادى نمايد بايد مقدارى را كه امام نخوانده بخواند.

مسئله ١٤٣٤- اگر در بين نماز جماعت نيّت فرادى نمايد، نميتواند دوباره نيت جماعت كند. ولى اگر مردد شود كه نيت فرادى كند يا نه و بعد تصميم بگيرد كه نماز را با جماعت تمام كند، نمازش صحيح است.