توضيح المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٣٧٢ - احكام اجاره

و اگر پدر يا جدّ مال صغير را اجاره دهند مفسده نداشتن عمل آنها براى صغير كافى در صحّت اجاره است و رعايت مصلحت لازم نيست.

مسئله ٢١٨٤- بچه صغيرى را كه ولى ندارد بدون اجازه مجتهد نميشود اجير كرد و كسيكه به مجتهد دسترسى ندارد، ميتواند از چند نفر مؤمن كه عادل باشند؛ اجازه بگيرد و او را اجير نمايد.

مسئله ٢١٨٥- اجاره دهنده و مستأجر لازم نيست صيغه عربى بخوانند، بلكه اگر مالك بكسى بگويد: ملك خود را بتو ااجاره دادم و او بگويد: قبول كردم، اجاره صحيح است و نيز اگر حرفى نزنند و مالك بقصد اينكه ملك را اجاره دهد، آنرا بمستأجر واگذار كند و او هم بقصد اجاره كردن بگيرد اجاره صحيح ميباشد.

مسئله ٢١٨٦- اگر انسان بدون صيغه خواندن بخواهد براى انجام عملى اجير شود، همينكه مشغول آن عمل شد اجاره نسبت بآنچه عمل شده صحيح است و قبل از تمام شدن عمل بيش از مال الاجاره مقدارى كه عمل كرده نميتواند مطالبه كند بلكه مالك شدن او هم نسبت بزائد محل تأمل است.

مسئله ٢١٨٧- كسيكه نميتواند حرف بزند، اگر با اشاره بفهماند كه ملك را اجاره داده، يا اجاره كرده صحيح است.

مسئله ٢١٨٨- اگر خانه يا دكان يا اطاقى را اجاره كند و صاحب ملك با او شرط كند كه فقط خود او از آن استفاده نمايد، مستأجر نميتواند آنرا بديگرى اجاره دهد و اگر شرط نكند ميتواند آن را بديگرى اجاره دهد ولى اگر بخواهد بزيادتر از مقدارى كه اجاره كرده آنرا اجاره دهد، بنابر احتياط لازم بايد در آن، كارى مانند تعمير و سفيدكارى انجام داده باشد، خواه بغير جنسى كه اجاره كرده آنرا اجاره دهد يا بهمان جنس.

مسئله ٢١٨٩- اگر اجير با انسان شرط كند كه فقط براى خود انسان كار كند، نميشود او را بديگرى اجاره داد و اگر شرط نكند بنابر احتياط لازم بايد بزيادتر از آنچه كه او را اجاره كرده اجاره ندهد خواه بهمان جنس اجاره دهد يا بغير جنسيكه اجاره كرده.

مسئله ٢١٩٠- احتياط لازم اجاره ندادن زمين و كشتى و آسيا است بزيادتر