توضيح المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ١٤٢ - شرط اول

و اشاره.

مسئله ٨٠٤- اگر چيزى ندارد كه در نماز خود را با آن بپوشاند، چنانچه احتمال دهد كه پيدا ميكند، بنابر احتياط واجب بايد نماز را تأخير بيندازد و اگر چيزى پيدا نكرد، در آخر وقت مطابق وظيفه‌اش نماز بخواند.

مسئله ٨٠٥- كسيكه ميخواهد نماز بخواند، اگر براى پوشاندن خود حتى برگ درخت و علف نداشته باشد و يا گودالى هم كه در آن بايستد پيدا نكند و احتمال ندهد كه تا آخر وقت چيزى پيدا كند كه خود را با آن بپوشاند، در صورتيكه احتمال بدهد كه ناظر محترم او را مى‌بيند، نشسته نماز بخواند و براى ركوع و سجود بقدرى خم شود كه عورتش پيدا نباشد و براى سجود كمى بيشتر از ركوع خم شود و مهر را بالا بياورد و پيشانى را بر آن بگذارد و اگر اطمينان دارد كه ناظر محترم او را نمى‌بيند، احتياط آنستكه دو نماز ايستاده بخواند و موقعى كه ايستاده است قبل خود را با دست بپوشاند و در يكى از آن دو نماز، ركوع و سجود را بجا آورد و در ديگرى بجاى ركوع و سجود با سر اشاره نمايد اگرچه بنابر اقوى ميتواند اكتفا كند بنماز با اشاره سر در ركوع و سجود و اگر گودالى هست كه بتواند در آن بايستد بايد نماز مختار بخواند.

لباس نمازگزار

مسئله ٨٠٦- لباس نمازگزار شش شرط دارد اول- آنكه پاك باشد.

دوم- آنكه مباح باشد. سوم- آنكه از اجزاء مردار نباشد. چهارم- آنكه از حيوان حرام گوشت نباشد. پنجم و ششم- آنكه اگر نمازگزار مرد است لباس او ابريشم خالص و طلابافت نباشد. و تفصيل اينها در مسائل آينده گفته ميشود.

شرط اول‌

مسئله ٨٠٧- لباس نمازگزار بايد پاك باشد، و اگر كسى عمدا با بدن يا لباس نجس نماز بخواند، نمازش باطل است.

مسئله ٨٠٨- كسيكه نميداند با بدن و لباس نجس نماز باطل است، اگر با