توضيح المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٢١٠ - شكهاى صحيح

اعتنا نكند.

مسئله ١٢٠٥- اگر در نماز مستحبى دو ركعتى گمانش بسه ركعت يا بيشتر برود، بايد اعتنا نكند و نمازش صحيح است و اگر گمانش بدو ركعت يا كمتر برود، بنابر احتياط واجب بايد بهمان گمان عمل كند، مثلا اگر گمانش بيك ركعت ميرود احتياطا بايد يك ركعت ديگر بخواند.

مسئله ١٢٠٦- اگر در نماز نافله كارى كند كه براى آن سجده سهو واجب ميشود؛ يا يك سجده يا تشهد را فراموش نمايد، لازم نيست بعد از نماز سجده سهو يا قضاى سجده و تشهد را بجا آورد.

مسئله ١٢٠٧- اگر شك كند كه نماز مستحبى را خوانده يا نه، چنانچه آن نماز مثل نماز جعفر طيار وقت معين نداشته باشد. بنا بگذارد كه نخوانده است و همچنين است اگر مثل نافله يوميه وقت معين داشته باشد و لكن پيش از گذشتن وقت شك كند كه آنرا بجا آورده يا نه؛ ولى اگر بعد از گذشتن وقت شك كند كه خوانده است يا نه، بشك خود اعتنا نكند.

شكهاى صحيح‌

مسئله ١٢٠٨- در نه صورت اگر در شماره ركعتهاى نماز چهار ركعتى شك كند، بايد فورا فكر نمايد پس اگر يقين يا گمان بيك طرف شك پيدا كرد همان طرف را بگيرد، و نماز را تمام كند و الا بدستورهائى كه گفته ميشود عمل نمايد و آن نه صورت از اين قرار است:

اول- آنكه بعد از تمام شدن ذكر واجب سجده دوم شك كند دو ركعت خوانده يا سه ركعت، كه بايد بنا بگذارد سه ركعت خوانده و يك ركعت ديگر بخواند و نماز را تمام كند و بعد از نماز يك ركعت نماز احتياط ايستاده بدستورى كه بعدا گفته ميشود بجا آورد.

دوم- بين دو و چهار بعد از تمام شدن ذكر واجب سجده دوم كه بايد بنا بگذارد چهار ركعت خوانده و نماز را تمام كند و بعد از نماز دو ركعت نماز احتياط