توضيح المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٤٢ - وضوء
باشد، بايد ملاحظه كند كه مردمان معمولى تا كجاى صورت خود را ميشويند او هم تا همانجا را بشويد. و نيز اگر در پيشانى او مو روئيده يا جلوى سرش مو ندارد بايد باندازه معمول، پيشانى را بشويد.
مسئله ٢٤٥- اگر احتمال دهد چرك يا چيز ديگرى در ابروها و گوشههاى چشم و لب او هست كه نميگذارد آب بآنها برسد، چنانچه احتمال او در نظر مردم بجا باشد، بايد پيش از وصو وارسى كند كه اگر هست برطرف نمايد.
مسئله ٢٤٦- اگر پوست صورت از لاى مو پيدا باشد بايد آبرا بپوست برساند و اگر پيدا نباشد شستن مو كافيست و رساندن آب بزير آن لازم نيست.
مسئله ٢٤٧- اگر شك كند كه پوست صورت از لاى مو پيدا است يا نه، بنابر احتياط واجب بايد مو را بشويد و آبرا بپوست هم برساند.
مسئله ٢٤٨- شستن توى بينى و مقدارى از لب و چشم كه در وقت بستن ديده نميشود واجب نيست، ولى براى آنكه يقين كند از جاهائيكه بايد شسته شود، چيزى باقى نمانده، واجب است مقدارى از آنها را هم بشويد. و كسيكه نمىدانسته بايد اين مقدار را بشويد: اگر بداند در وضوهائى كه گرفته مقدار واجب را شسته نمازهائى كه خوانده صحيح است.
مسئله ٢٤٩- بايد صورت و دستها را از بالا بپائين شست و اگر از پائين ببالا بشويد وضو باطل است.
مسئله ٢٥٠- اگر دست را تر كند و بصورت و دستها بكشد، چنانچه ترى دست بقدرى باشد كه بواسطه كشيدن دست، آب كمى بر آنها جارى شود كافيست.
مسئله ٢٥١- بعد از شستن صورت بايد دست راست و بعد از آن دست چپ را از آرنج تا سر انگشتها بشويد.
مسئله ٢٥٢- براى آنكه يقين كند آرنج را كاملا شسته بايد مقدارى بالاتر از آرنج را هم بشويد.
مسئله ٢٥٣- كسيكه پيش از شستن صورت دستهاى خود را تا مچ شسته، در موقع وضو، بايد تا سر انگشتانرا بشويد. و اگر فقط تا مچ را بشويد وضوى او باطل