توضيح المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٣٢٧ - نصاب گوسفند

بدهد، بلكه اگر گوسفند ديگرى بدهد، يا مطابق قيمت گوسفند پول يا جنس ديگر بدهد كافى است.

مسئله ١٩٢٢- زكوة ما بين دو نصاب واجب نيست، پس اگر شماره گوسفندهاى كسى از نصاب اول كه چهل است بيشتر باشد تا به نصاب دوم كه صد و بيست و يك است نرسيده، فقط بايد زكوة چهل تاى آنرا بدهد و زيادى آن زكوة ندارد و همچنين است در نصابهاى بعد.

مسئله ١٩٢٣- زكوة شتر و گاو و گوسفندى كه بمقدار نصاب برسد واجب است چه همه آنها نر باشند، يا ماده، يا بعضى نر باشند و بعضى ماده.

مسئله ١٩٢٤- در زكوة، گاو گاوميش يك جنس حساب ميشود و شتر عربى و غير عربى يك جنس است. و همچنين بز و ميش و شيشك در زكوة با هم فرق ندارند.

مسئله ١٩٢٥- اگر گوسفند براى زكوة بدهد، بنابر احتياط واجب بايد اقلا داخل سال دوم شده باشد. و اگر بز بدهد احتياطا بايد داخل سال سوم شده باشد.

مسئله ١٩٢٦- گوسفندى را كه بابت زكوة ميدهد اگر قيمتش از قيمت گوسفندهاى متوسط در بين نصاب كمتر باشد اشكال دارد و بهتر است گوسفندى را كه قيمت آن از تمام گوسفندهايش بيشتر است بدهد و همچنين است در گاو و شتر

مسئله ١٩٢٧- اگر چند نفر با هم شريك باشند هر كدام آنان كه سهمش به نصاب اول رسيده؛ بايد زكوة بدهد و بر كسى كه سهم او كمتر از نصاب اول است زكوة واجب نيست.

مسئله ١٩٢٨- اگر يكنفر در چند جا گاو يا شتر يا گوسفند داشته باشد و روى هم باندازه نصاب باشند، بايد زكوة آنها را بدهد.

مسئله ١٩٢٩- اگر گاو و گوسفند و شترى كه دارد مريض و معيوب هم باشند، بايد زكوة آنها را بدهد.

مسئله ١٩٣٠- اگر گاو و گوسفند و شترى كه دارد مريض يا معيوب يا پير