توضيح المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٢٩٢ - احكام روزه مسافر

مسئله ١٧٢٠- اگر روزه رمضان را عمدا نگيرد و در روز مكرر جماع كند، بنابر احتياط واجب كفاره هم مكرر ميشود. ولى اگر چند مرتبه كار ديگرى كه روزه را باطل ميكند انجام دهد، مثلا چند مرتبه غذا بخورد؛ يك كفاره كافى است.

مسئله ١٧٢١- بعد از فوت پدر و همچنين بنابر احتياط واجب مادر، پسر بزرگتر بايد قضاى نماز و روزه آنانرا بتفصيلى كه در مسئله ١٣٩٩- گفته شد بجا آورد.

مسئله ١٧٢٢- اگر پدر و مادر غير از روزه رمضان روزه واجب ديگرى را مانند روزه نذر نگرفته باشند، احتياط واجب آنست كه پسر بزرگتر قضا نمايد.

احكام روزه مسافر

مسئله ١٧٢٣- مسافرى كه بايد نمازهاى چهار ركعتى را در سفر دو ركعت بخواند؛ نبايد روزه بگيرد و مسافرى كه نمازش را تمام ميخواند- مثل كسيكه شغلش مسافرت، يا سفر او سفر معصيت است- بايد در سفر روزه بگيرد.

مسئله ١٧٢٤- مسافرت در ماه رمضان اشكال ندارد. ولى اگر براى فرار از روزه باشد مكروه است.

مسئله ١٧٢٥- اگر غير روزه رمضان روزه معين ديگرى بر انسان واجب باشد مثلا نذر كرده باشد روز معينى را روزه بگيرد، بنابر احتياط لازم تا ناچار نشود، نمى‌تواند در آنروز مسافرت كند و اگر در سفر باشد چنانچه ممكن است بايد بنابر احتياط لازم قصد كند كه ده روز در جائى بماند و آنروز را روزه بگيرد.

مسئله ١٧٢٦- اگر نذر كند روزه بگيرد و روز آنرا معين نكند، نميتواند آنرا در سفر بجا آورد ولى چنانچه نذر كند كه روز معينى را در سفر روزه بگيرد؛ بايد آنرا در سفر بجا آورد. و نيز اگر نذر كند روز معينى را چه مسافر باشد يا نباشد، روزه بگيرد، بايد آنروز را اگر چه مسافر باشد روزه بگيرد

مسئله ١٧٢٧- مسافر ميتواند براى خواستن حاجت سه روز در مدينه طيبه روزه مستحبى بگيرد.

مسئله ١٧٢٨- كسيكه نميداند روزه مسافر باطل است؛ اگر در سفر روزه‌