نماز وقت دارد، بايد نماز ظهر و عصر را بخواند و اگر كمتر وقت دارد، بايد فقط عصر را بخواند و بعدا نماز ظهر را قضا كند و اگر تا نصف شب باندازه خواندن چهار ركعت نماز وقت دارد، بايد نماز مغرب و عشا را بخواند و اگر كمتر وقت دارد، بايد فقط عشاء را بخواند، و بعدا مغرب را بقصد ما فى الذمه بجا آورد و چنانچه بعد از خواندن عشا، معلوم شود كه بمقدار يك ركعت يا بيشتر وقت به نصف شب مانده است بايد فورا نماز مغرب را بنيت ادا بجا آورد.

مسئله ٧٥٩- مستحب است انسان نماز را در اول وقت آن بخواند و راجع بآن خيلى سفارش شده است و هرچه باول وقت نزديكتر باشد بهتر است، مگر آنكه تأخير آن از جهتى بهتر باشد، مثلا صبر كند كه نماز را بجماعت بخواند.

مسئله ٧٦٠- هرگاه انسان عذرى دارد كه اگر بخواهد در اول وقت نماز بخواند، ناچار است مثلا بدون ساتر يا با لباس نجس نماز بخواند، چنانچه بداند عذر او تا آخر وقت باقى است، ميتواند در اول وقت نماز بخواند ولى اگر احتمال دهد كه عذر او از بين ميرود؛ بايد صبر كند تا عذرش برطرف شود و چنانچه عذر او برطرف نشد، در آخر وقت مطابق وظيفه‌اش نماز بخواند. و اما اگر ناچار است با تيمم نماز بخواند حكم آن در مسئله (٧٢٣) گذشت و لازم نيست بقدرى صبر كند كه فقط بتواند كارهاى واجب نماز را انجام دهد، بلكه اگر براى مستحبات نماز مانند اذان و اقامه و قنوت هم وقت دارد، ميتواند تيمم كند و نماز را با آن مستحبات بجا آورد.

مسئله ٧٦١- كسيكه مسائل نماز و شكيات و سهويات را نميداند و احتمال ميدهد كه يكى از اينها در نماز پيش آيد، بايد براى ياد گرفتن اينها نماز را از اول وقت تأخير بيندازد، ولى اگر اطمينان دارد كه نماز را بطور صحيح تمام ميكند، ميتواند در اول وقت مشغول نماز شود، پس اگر در نماز مسأله‌اى كه حكم آن را نميداند پيش نيايد، نماز او صحيح است و اگر مسئله‌اى كه حكم آن را نميداند پيش آيد، جايز است به يكى از دو طرفى كه احتمال ميدهد عمل نمايد و نماز را تمام كند، ولى بعد از نماز بايد مسئله را بپرسد كه اگر نمازش باطل بوده، دوباره بخواند.

مسئله ٧٦٢- اگر وقت نماز وسعت دارد و طلبكار هم طلب خود را مطالبه‌