توضيح المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٢٩٣ - كسانيكه روزه بر آنان واجب نيست

بگيرد و در بين روز مسئله را بفهمد، روزه‌اش باطل ميشود و اگر تا مغرب نفهمد، روزه‌اش صحيح است.

مسئله ١٧٢٩- اگر فراموش كند كه مسافر است، يا فراموش كند كه روزه مسافر باطل ميباشد و در سفر روزه بگيرد، روزه‌اش باطل است.

مسئله ١٧٣٠- اگر روزه‌دار بعد از ظهر مسافرت نمايد بايد روزه خود را تمام كند و اگر پيش از ظهر مسافرت كند، وقتى بحد ترخص برسد؛ يعنى بجائى برسد كه ديوار شهر را نبيند و صداى اذان آنرا نشنود، بايد نيت روزه نداشته باشد ولى اگر قبل از ظهر بوطن برگردد و مفطر بجا نياورده باشد، به حد ترخص كه رسيد، بايد نيت روزه نمايد و روزه‌اش صحيح است.

مسئله ١٧٣١- اگر مسافر پيش از ظهر بوطنش برسد، يا بجائى برسد كه ميخواهد ده روز در آنجا بماند، چنانچه كارى كه روزه را باطل ميكند انجام نداده بايد آنروز را روزه بگيرد و اگر انجام داده نميتواند آنروز را روزه بگيرد.

مسئله ١٧٣٢- اگر مسافر بعد از ظهر بوطنش برسد، يا بجائى برسد كه ميخواهد ده روز در آنجا بماند، نبايد آنروز را روزه بگيرد.

مسئله ١٧٣٣- مسافر و كسيكه از روزه گرفتن عذر دارد، مكروه است در روز ماه رمضان جماع نمايد و در خوردن و آشاميدن كاملا خود را سير كند.

كسانيكه روزه بر آنان واجب نيست‌

مسئله ١٧٣٤- كسيكه بواسطه پيرى نميتواند روزه بگيرد. يا براى او مشقت دارد، روزه بر او واجب نيست ولى در صورت دوم بايد براى هر روز يك مد گندم يا جو و مانند اينها به فقير بدهد بلكه درصورت اول نيز بنابر احتياط لازم. يك مد طعام بدهد

مسئله ١٧٣٥- كسيكه بواسطه پيرى روزه نگرفته، اگر بعد از ماه رمضان بتواند روزه بگيرد، بايد قضاى روزه‌هائى را كه نگرفته، بنابر احتياط لازم بجا آورد.

مسئله ١٧٣٦- اگر انسان مرضى دارد كه زياد تشنه ميشود و نميتواند