توضيح المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٥٩ - احكام جنابت

و اگر عذر او برطرف نشد در آخر وقت نماز را با وضو يا غسل جبيره‌اى بجا آورد.

مسئله ٣٤٨- اگر انسان براى مرضى كه در چشم او است موى چشم خود را بچسباند، بايد وضو و غسل را جبيره‌اى انجام دهد و احتياط آنست كه تيمم هم بنمايد.

مسئله ٣٤٩- كسيكه نميداند وظيفه‌اش تيمم است يا وضوى جبيره‌اى بنابر احتياط واجب بايد هر دو را بجا آورد.

مسئله ٣٥٠- نمازهائى را كه انسان با وضوى جبيره‌اى خوانده صحيح است ولى بعد از آنكه عذرش برطرف شد و هنوز وضوى جبيره‌اى باطل نشده است، براى نمازهاى بعد بنابر احتياط لازم بايد وضو بگيرد.

غسلهاى واجب‌

غسلهاى واجب هفت است: اول- غسل جنابت. دوم- غسل حيض. سوم- غسل نفاس. چهارم- غسل استحاضه. پنجم- غسل مس ميت. ششم- غسل ميت. هفتم- غسليكه بواسطه نذر و قسم و مانند اينها واجب مى‌شود.

احكام جنابت‌

مسئله ٣٥١- بدو چيز انسان جنب مى‌شود: اول- جماع. دوم- بيرون آمدن منى، چه در خواب باشد يا بيدارى، كم باشد يا زياد، با شهوت باشد يا بى‌شهوت؛ با اختيار باشد يا بى‌اختيار.

مسئله ٣٥٢- اگر رطوبتى از انسان خارج شود و نداند منى است يا بول يا غير اينها، چنانچه با شهوت و جستن بيرون آمده و يا با جستن بيرون آمده و بعد از بيرون آمدن آن، بدن سست شده، آن رطوبت حكم منى دارد و اگر هيچ يك از اين دو نشانه را نداشته باشد، حكم منى ندارد مگر آنكه علم يا اطمينان پيدا كند كه منى بوده است و در مريض لازم نيست آن آب، با جستن بيرون آمده باشد، بلكه اگر با شهوت بيرون آيد در حكم منى است.

مسئله ٣٥٣- اگر از مردى كه مريض نيست آبى با جستن بيرون آيد و نداند