توضيح المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٣٣٤ - مسائل متفرقه زكاة

مسئله ١٩٦٧- اگر كسى را در دادن زكوة وكيل كند بايد وكيل قصد قربت كند و در وكيل كردن و هم‌چنين وقتيكه زكوة را بوكيل ميدهد قصد قربت لازم نيست و اگر كسى را فقط در رساندن زكوة بفقير وكيل كند بايد خودش در موقع دادن زكوة بوكيل قصد قربت نمايد و احتياطا تا وقتى بفقير ميرسد بقصدش باقى باشد.

مسئله ١٩٦٨- اگر مالك يا وكيل او بدون قصد قربت زكوة را بفقير بدهد و پيش از آنكه آن مال از بين برود، خود مالك نيت زكوة كند، زكوة حساب ميشود.

مسائل متفرقه زكاة

مسئله ١٩٦٩- موقعيكه گندم و جو را از كاه جدا ميكنند و موقع خشك شدن خرما و انگور، انسان بايد زكوة را بفقير بدهد، يا از مال خود جدا كند و زكوة طلا و نقره و گاو و گوسفند و شتر را بعد از تمام شدن ماه يازدهم بايد بفقير بدهد، يا از مال خود جدا نمايد. و اگر منتظر فقير معينى باشد، يا بخواهد بفقيرى بدهد كه از جهتى برترى دارد؛ بنابر احتياط لازم زكوة را جدا كند تا بعد بآن فقير معين برساند.

مسئله ١٩٧٠- بعد از جدا كردن زكوة اگر انتظار مورد معينى را نداشته باشد احتياط لازم آنستكه فورا آنرا بمستحق بدهد.

مسئله ١٩٧١- كسيكه ميتواند زكوة را بمستحق برساند، اگر ندهد و بواسطه كوتاهى او از بين برود، بايد عوض آنرا بدهد.

مسئله ١٩٧٢- كسيكه ميتواند زكوة را بمستحق برساند، اگر زكوة را ندهد و بدون آنكه در نگهدارى آن كوتاهى كند از بين برود؛ چنانچه دادن زكوة را بقدرى تأخير انداخته كه نميگويند: فورا داده است؛ بايد عوض آنرا بدهد. و اگر باين مقدار تأخير نينداخته مثلا دو سه ساعت تأخير انداخته و در همان دو سه ساعت تلف شده، در صورتيكه مستحق حاضر نبوده؛ چيزى بر او واجب نيست و اگر مستحق حاضر بوده، بنابر احتياط واجب بايد عوض آنرا بدهد.

مسئله ١٩٧٣- اگر زكوة را از خود مال كنار بگذارد، ميتواند در بقيه آن تصرف‌