توضيح المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٣٩٩ - احكام وديعه(امانت)

اگر نداند بچه جهت گفته كه بجاى ديگر نبرد چنانچه بجاى ديگر ببرد و تلف شود، واجب است كه عوض آن را بدهد.

مسئله ٢٣٤٦- اگر صاحب مال براى نگهدارى مال خود جائى را معين كند ولى بكسيكه امانت را قبول كرده نگويد كه آن را بجاى ديگر نبر، چنانچه امانت‌دار احتمال دهد كه در آنجا از بين برود، ميتواند آن را بجاى ديگرى كه مال در آنجا محفوظتر است ببرد و چنانچه مال در آنجا تلف شود ضامن نيست.

مسئله ٢٣٤٧- اگر صاحب مال ديوانه شود، كسيكه امانت را قبول كرده بايد فورا امانت را بولى او برساند و يا بولّى او خبر دهد و اگر بدون عذر شرعى مال را به ولّى او ندهد و در خبر دادن هم كوتاهى كند و مال تلف شود، بايد عوض آنرا بدهد.

مسئله ٢٣٤٨- اگر صاحب مال بميرد، امانت‌دار بايد مال را بوارث او برساند، يا بوارث او خبر دهد و چنانچه مال را بوارث او ندهد و در خبر دادن هم كوتاهى كند و مال تلف شود ضامن است، ولى اگر براى آنكه ميخواهد بفهمد كسيكه ميگويد من وارث ميتم راست ميگويد يا نه، يا ميت وارث ديگرى دارد يا نه، مال را ندهد و در خبر دادن هم كوتاهى كند و مال تلف شود ضامن نيست.

مسئله ٢٣٤٩- اگر صاحب مال بميرد و چند وارث داشته باشد، كسيكه امانت را قبول كرده بايد مال را بهمه ورثه بدهد، يا بكسى بدهد كه همه آنان تحويل گرفتن مال را باو واگذار كرده‌اند. پس اگر بدون اجازه ديگران تمام مال را بيكى از ورثه بدهد ضامن سهم ديگران است.

مسئله ٢٣٥٠- اگر كسيكه امانت را قبول كرده بميرد، يا ديوانه شود، هركس كه امانت در پيش او باشد بايد هرچه زودتر آنرا بصاحبش برساند.

مسئله ٢٣٥١- اگر امانت‌دار نشانه‌هاى مرگ را در خود ببيند، چنانچه ممكن است؛ بايد امانت را بصاحب آن يا وكيل او برساند و اگر ممكن نيست بايد آنرا به حاكم شرع بدهد و چنانچه بحاكم شرع دسترسى ندارد، در صورتيكه وارث او امين است و از امانت اطلاع دارد، لازم نيست وصيت كند وگرنه بايد وصيت كند و شاهد بگيرد و بوصى و شاهد اسم صاحب مال و جنس و خصوصيات مال و محل آنرا