توبه آغوش رحمت - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٦٧ - ربا

انَّ اعْظَمَ الْخِيَانَةِ خِيَانَةُ الْامَّةِ، وَافْظَعَ الْغِشِّ غِشُّ الْائِمَّةِ[١].

همانا بزرگ‌ترين خيانت، خيانت نسبت به امت و زشت‌ترين نيرنگ، نيرنگ با پيشوايان است.

ربا

وام دادن به مردم به قصد زياده گرفتن از آنان، و اضافه دادن جنس پست در برابر كم گرفتن جنس مرغوب، مانند معامله كردن گندم يا برنج يا خرماى پست با عالى آن به مثل ده كيلو به هشت كيلو از مصاديق ربا و عملى حرام و از گناهان كبيره است كه خداوند در قرآن مجيد به آلوده‌ى به آن، وعده‌ى عذاب قطعى داده است.

«يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ ذَرُوا ما بَقِيَ مِنَ الرِّبا إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ* فَإِنْ لَمْ تَفْعَلُوا فَأْذَنُوا بِحَرْبٍ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ...»[٢].

اى اهل ايمان! خدا را پروا كنيد، و آنچه از ربا در نزد شماست اگر مؤمن هستيد واگذاريد، اگر از ربا دست برنداريد جنگ با خدا و رسولش را اعلام كنيد!

رسول خدا ٦ و سلم فرمودند:

شَرُّ الْمَكاسِبِ كَسْبُ الرِّبا[٣].

بدترين كسب‌ها، كسب ربايى است.

[١] - نهج البلاغه: ٦٠٥، نامه‌ى ٢٦؛ بحار الأنوار: ٣٣/ ٥٢٨، باب ٢٩، حديث ٧١٩.

[٢] - بقره( ٢): ٢٧٨- ٢٧٩.

[٣] - من لا يحضره الفقيه: ٤/ ٣٧٧، من ألفاظ رسول اللَّه٦، حديث ٥٧٧٥؛ وسائل الشيعه: ١٨/ ١٢٢، باب ١، حديث ٢٣٢٨٢.