توبه آغوش رحمت - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٧ - ٦ - بىشمار بودن نعمت

و خود را مالك اصلى و حقيقى نعمت به حساب آورده به هر صورتى كه هوا و هوس و اراده و ميلشان اقتضا كند نعمت را مصرف مى‌كنند!

اينان كه در غفلت و بى‌خبرى و جهل و بى‌فكرى به سر مى‌برند، نعمت‌هاى الهى را در مسير شيطانى و در راه شهوات نامشروع خود خرج مى‌كنند و زشت‌تر از اين برنامه، كمك گرفتن از نعمت‌ها براى گمراه كردن زن و بچه‌ى خود و اقوام و دوستان و ساير مردم است.

نعمت اعضا و جوارح را با يارى جستن از ديگران در گناه، و نعمت مال و ثروت را با كمك گرفتن از اطرافيان در معصيت و خطا و نعمت دانش و علم را در راه خدمت به طاغوت و طاغوتيان، و نعمت بيان را در طريق گمراه كردن عباد خدا به كار مى‌برند!

اينان تبديل كنندگان نعمت‌هاى زيباى حق به زشتى‌هاى شيطانى هستند و با اين برنامه‌ى ننگين، خود و قوم خود را رهسپار به عذاب دايم قيامت مى‌كنند!

«أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ بَدَّلُوا نِعْمَتَ اللَّهِ كُفْراً وَ أَحَلُّوا قَوْمَهُمْ دارَ الْبَوارِ* جَهَنَّمَ يَصْلَوْنَها وَ بِئْسَ الْقَرارُ»[١].

آيا نديدى كسانى كه نعمت‌هاى خدا را تبديل به كفر و ناسپاسى كردند و خود و قومشان را به عرصه‌ى هلاكت رهسپار نمودند، به جهنم كه جاى بسيار بدى است در افتادند؟

٦- بى‌شمار بودن نعمت‌

ما با توجه به يكى از آيات كريمه‌ى قرآن به اين معنا پى مى‌بريم كه آفريده‌هاى حق و نعمت‌هاى حضرت او در مرحله‌اى است كه به شماره و عدد

[١] - ابراهيم( ١٤): ٢٨- ٢٩.