توبه آغوش رحمت - انصاريان، حسين - الصفحة ١٢٥ - گنهكار و مهلت توبه

مى‌گويد: از هفتصد دانشمند پنج مسأله پرسيدم همه به طور مساوى پاسخ گفتند. پرسيدم عاقل كيست؟ جواب دادند: كسى كه عاشق دنيا نيست، گفتم:

زيرك كيست؟ گفتند: كسى كه مغرور به دنيا نشود، پرسيدم: ثروتمند كيست؟

گفتند: كسى كه به داده‌ى حق رضايت دهد، سؤال كردم: تهيدست كيست؟

گفتند: آن كسى كه زياده طلب است، پرسيدم: بخيل كيست؟ گفتند: كسى كه حق خدا را در مالش از محتاجان منع مى‌نمايد[١].

فرشتگان و گناهان تائب‌

در تفسير آيات توبه آمده: فرشتگان، گناهان گنهكار را براى عرضه به لوح محفوظ مى‌برند، آنجا به جاى گناهان حسنات براى عبد مى‌بينند، به سجده مى‌افتند و به پيشگاه حق عرضه مى‌دارند: آنچه انجام داده بود نوشتيم، ولى غير آن را مى‌بينيم! پاسخ مى‌شنوند: راست مى‌گوييد، ولى بنده‌ى گنهكار من پشيمان شد و با گريه و زارى و اشك و آه به در خانه‌ى من آمد، من از گناهانش گذشتم و او را بخشيدم و كرمم را به او هديه كردم، من اكرم الاكرمينم‌[٢].

گنهكار و مهلت توبه‌

زمانى كه ابليس دچار لعنت خدا شد، از خداوند براى بقايش تا روز قيامت مهلت خواست، به او مهلت دادند، از او سؤال شد: اين مهلت گسترده را براى چه مى‌خواهى؟ جواب داد: خداوندا! به عزّتت از كنار بنده‌ات نمى‌روم، تا جان از بدنش بيرون رود، خطاب رسيد: به عزّت و جلالم قسم، درِ توبه را به روى‌

[١] - روضات الجنات: ٤/ ١٠٧.

[٢] - روح البيان: ٢/ ١٧٩.