توبه آغوش رحمت - انصاريان، حسين - الصفحة ٩٣ - براى هر گناهى توبهاى مخصوص است

نفس همانند تنوره‌ى جهنم است، پر شدنى نيست، از گناه خسته و سير نمى‌شود، حالت زياده خواهى او كم نمى‌گردد، و همين امور باعث در جا زدن انسان و واماندگيش از حركت به سوى حق است، درب اين تنوره را بايد با توبه بست، و سركشى اين موجود عجيب را بايد با توبه‌ى واقعى مهار كرد.

توبه انقلاب حال و تحقق تحول در دل و جان است كه با اين تحول، رابطه‌ى انسان با گناه و عوامل آن بسيار ضعيف، و با حق و حقيقت و علل پاكى و نورانيت فوق العاده قوى مى‌گردد.

توبه ابتداى حياتى تازه است، حياتى عرشى و ملكوتى، كه در اين حيات، قلب تسليم خدا، نفس تسليم به حسنات، و درون و برون روى گردان از همه‌ى آلودگيهاست.

توبه خاموش كردن چراغ هواى نفس، و قرار گرفتن در هواى حق است.

توبه خاتمه دادن به حكومت شيطان در درون، و زمينه‌سازى حكومت حق در باطن است.

براى هر گناهى توبه‌اى مخصوص است‌

عده‌اى از مردم تصور مى‌كنند اگر به خاطر انواع گناهان خود، از خداوند عذرخواهى كنند و جمله‌ى‌ اسْتَغْفِرُاللّهَ رَبّى وَاتُوبُ الَيْه‌ را بر زبان جارى كنند، و گوشه‌ى مسجد يا حرمى از حرم‌هاى اهل بيت زيارتى بخوانند و اشكى بريزند، توبه حاصل مى‌شود؛ در صورتى كه آيات و روايات مربوط به توبه، اين روش را به عنوان توبه قبول ندارند، اينگونه مردم بايد توجه داشته باشند كه توبه بر حسب اختلاف گناهان مختلف است، براى هر گناهى توبه‌اى خاص مقرر است كه اگر انسان توبه‌ى مخصوص به آن گناه را تحقق ندهد، پرونده‌ى او از آن گناه پاك نمى‌شود و مظلمه‌ى آن تا قيامت بر عهده‌ى او باقى مى‌ماند، و در آن روز به اسارت عذاب آن گناه دچار خواهد شد.