توبه آغوش رحمت - انصاريان، حسين - الصفحة ٣١٤ - تقوا

تقوا

خود نگهدارى و حفظ خويش از گناهان و معاصى، و آفات و بلاهاى هلاك كننده، واقعيتى است كه قرآن و معارف الهيه از آن به عنوان تقوا ياد كرده‌اند.

تقوا روحيه و حالى است كه از تداوم ترك گناه و ادامه‌ى عبادت به دست مى‌آيد، و در ميان ارزش‌هاى دينى و زيباييهاى معنوى از جايگاه خاصى برخوردار است.

آثار هدايت الهى جز در اهل تقوا ظهور نمى‌كند، و بهشت قيامت جز براى اهل تقوا آماده نشده:

«ذلِكَ الْكِتابُ لا رَيْبَ فِيهِ هُدىً لِلْمُتَّقِينَ»[١].

اين كتاب هيچ گونه شكى در آن نيست، هدايت‌گر اهل تقواست.

«وَ أُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ»[٢].

و بهشت به اهل تقوا نزديك مى‌گردد.

تقوا آثار و منافع زيادى دارد كه آن آثار و منافع در آيات قرآن و روايات مطرح است:

«... وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ»[٣].

و تقواى الهى پيشه كنيد باشد كه رستگار شويد.

«... وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ»[٤].

[١] - بقره( ٢): ٢.

[٢] - شعراء( ٢٦): ٩٠.

[٣] - بقره( ٢): ١٨٩.

[٤] - بقره( ٢): ١٩٤.