توبه آغوش رحمت - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٥٧ - حساب

عبد را در پيشگاه خداوند نگاه مى‌دارند، حضرت حق مى‌فرمايد:

بين نعمت‌هاى من و عملش مقايسه كنيد، نعمتها تمام اعمال را مى‌پوشاند و فرا مى‌گيرد، فرشتگان مى‌گويند: نعمتها عمل را فرا گرفت، خطاب مى‌رسد:

نعمت‌هايم را به او ببخشيد، بين خير و شرش را مقايسه كنيد، اگر خير و شر مساوى شد، خداوند شر عبد را به احترام خيرش از بين مى‌برد و او را وارد بهشت مى‌كند، اگر خيرش اضافه باشد از فضلش به او عطا مى‌كند، اگر شرش اضافه باشد، ولى اهل تقوا باشد، و شرك به خدا نياورده و از شرك به حق مجانبت داشته باشد، سزاوار و شايسته‌ى مغفرت است، خداوند اگر بخواهد به رحمتش او را مورد مغفرت قرار مى‌دهد، و به عفوش به او تفضل مى‌نمايد!

لسى بزرگوار در كتاب بحار از كتاب شريف كافى روايت مى‌كند كه حضرت صادق ٧ فرمودند: پرونده‌ها در قيامت، پرونده‌ى نعمت‌ها و خوبى‌ها و بدى‌هاست.

پرونده‌ى نعمت‌ها و خوبى‌ها را با هم مقابله مى‌كنند، پرونده‌ى نعمت‌ها حسنات را فرا مى‌گيرد، پرونده‌ى بدى‌ها به جا مى‌ماند، انسان مؤمن را براى حساب دعوت مى‌كنند، قرآن به زيباترين صورت پيش روى بنده‌ى مؤمن قرار مى‌گيرد و مى‌گويد: پروردگارا! من قرآنم و اين بنده‌ى مؤمن توست، خودش را براى تلاوت من به زحمت انداخت، شبش را با من طولانى كرد، در نماز شبش از دو ديده اشك ريخت، از او راضى شو چنانكه مرا راضى كرد، عزيز جبار به عبد مؤمن مى‌گويد: دست راستت را باز كن، دست راست او را با رضوانش پر مى‌كند، و دست چپش را مملو از رحمت مى‌نمايد. سپس به بنده‌ى مؤمن خطاب مى‌كند، اين بهشت بر تو مباح باد، قرآن بخوان و بالا برو، پس هر آيه‌اى‌