توبه آغوش رحمت - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٤٠ - شهوت حرام

به خداوند قسم دروغ مخور، و بدون ضرورت متوسل به سوگند راست مشو، خداوند را هدف قسم خود قرار مده، كه خداوند كسى را كه به دروغ به نامش سوگند ياد كند مورد رحمت و رعايت قرار نمى‌دهد.

حضرت صادق ٧ فرمودند:

مَنْ حَلَفَ عَلى‌ يَمينٍ وَهُوَ يَعْلَمُ انَّهُ كاذِبٌ فَقَدْ بارَزَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَ‌[١].

كسى كه به نام خدا سوگند بخورد و مى‌داند كه در سوگندش دروغگوست، با خداوند عز و جل به جنگ برخاسته.

شهوت حرام‌

آنچه را كه انسان براى شكم و غريزه‌ى جنسى و لذت جسمى و كيف خيالى بخواهد و مخالف خواسته‌ى حق باشد مصداق شهوت حرام است.

انسان بايد با ياد خدا، توجه به قيامت، عقوبت گناه و فرجام خطرناك معصيت، نفسش را از هوا و هوس و شهوات حرام و خواسته‌هاى ضد حق باز دارد، كه اين بازداشتن جزايى و مزدى جز بهشت ندارد:

«وَ أَمَّا مَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ وَ نَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوى‌* فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوى‌»[٢].

و اما كسى كه مقام پروردگارش را بترسد و نفسش را از هوا باز دارد، همانا بهشت جايگاه اوست.

رسول حق ٦ و سلم فرمودند:

[١] - كافى: ٧/ ٤٣٥، باب اليمين الكاذبة، حديث ١؛ بحار الأنوار: ١٠١/ ٢٠٩، باب ١، حديث ١٥.

[٢] - نازعات( ٧٩): ٤٠- ٤١.