توبه آغوش رحمت - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٢٨ - عدالت

امام ششم ٧ فرمودند:

لَا يَكُونُ الْمُؤْمِنُ مُؤْمِناً حَتّى يَكُونَ خائِفاً راجِياً، وَلَا يَكُونُ خائِفاً راجِياً حَتّى يَكُونَ عامِلًا لِما يَخافُ وَيَرْجُو[١].

مؤمن، مؤمن نيست مگر اينكه بترسد و اميدوار باشد، و در ترس و اميد نيست مگر اينكه بر اساس ترس و اميدش عمل كند.

عدالت‌

از جمله مسايل محورى در قرآن مجيد و روايات مسأله‌ى عدالت است.

عدل، از اوصاف حق و از خصايص انبيا و اولياى الهى است.

انسان عادل محبوب خدا، و اهل نجات، و چراغ پرفروغ فضاى حيات و زندگى است.

عدل، اصل و ريشه و واقعيت و حقيقتى است كه درباره‌ى موقعيت آن در نظام هستى گفته شده:

بِالْعَدْلِ قامَتِ السَّماواتُ وَالْارْضُ‌[٢].

آسمانها و زمين بر اساس عدل برپاست.

قرآن مجيد در بسيارى از آيات از عدالت سخن به ميان آورده، و همگان را در تمام امور زندگى و شئون حيات دعوت به اجراى عدالت نموده است.

[١] - كافى: ٢/ ٧١، باب الخوف و الرجاء، حديث ١١؛ بحار الأنوار: ٦٧/ ٣٦٥، باب ٥٩، حديث ٩.

[٢] - عوالى اللئالى: ٤/ ١٠٢، حديث ١٥٠.