توبه آغوش رحمت - انصاريان، حسين - الصفحة ٣١٨ - نيكى
اللَّهِ، وَيَرْضى فِى اللَّهِ، وَيَعْمَلُ للَّهِ، وَيَطْلُبُ الَيْهِ، وَيَخْشَعُ خائِفاً مَخوفاً طاهِراً مُخْلِصاً مُسْتَحْيِياً مُراقِباً، وَيُحْسِنُ فِى اللَّهِ[١].
عشق ورزد براى خدا، دشمنى كند براى خدا، رفاقت نمايد براى خدا، جدا شود براى خدا، خشم گيرد و خشنود شود و عمل كند براى خدا، علاقهمند به حضرت او شود، نسبت به خداوند با حالت ترس و پاكى و اخلاص و حيا و مراقبت فروتنى نمايد، و خوبى كند براى خدا.
حضرت على ٧ مىفرمايند: سه چيز از ابواب نيكى است:
سَخاءُ النَّفْسِ، وَطيبُ الْكَلامِ، وَالصَّبْرُ عَلَى الْاذى[٢].
بخشيدن جان در راه حق، سخن پاكيزه و شكيبايى بر آزار مردم.
امام باقر ٧ فرمودند:
ارْبَعٌ مِنْ كُنوزِ الْبِرِّ: كِتْمانُ الْحاجَةِ، وَكِتْمانُ الصَّدَقَةِ، وَكِتْمانُ الْوَجَعِ، وَكِتْمانُ الْمُصِيبَةِ[٣].
چهار چيز از گنجهاى نيكى است: پنهان داشتن حاجت، صدقه، درد و مصيبت.
موسى بن جعفر ٧ فرمودند:
مَنْ حَسُنَ بِرُّهُ بِاخْوانِهِ وَاهْلِهِ مُدَّ فِى عُمْرِهِ[٤].
كسى كه نيكىاش به برادران دينى و اهلش نيكو باشد به عمرش افزوده مىگردد.
[١] - تحف العقول: ٢١؛ بحار الأنوار: ١/ ١٢١، باب ٤، حديث ١١.
[٢] - محاسن: ١/ ٦، باب ١، حديث ١٤؛ بحار الأنوار: ٦٨/ ٨٩، باب ٦٢، حديث ٤١.
[٣] - تحف العقول: ٢٩٥؛ بحار الأنوار: ٧٥/ ١٧٥، باب ٢٢، حديث ٥.
[٤] - تحف العقول: ٣٨٧؛ بحار الأنوار: ٧٥/ ٣٠٢، باب ٢٥، حديث ١؛ مستدرك الوسايل: ١٢/ ٤٢١، باب ٣٢، حديث ١٤٤٩٨.