توبه آغوش رحمت - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٧٧ - انفاق

شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ»[١].

تا جايى كه در توان و قدرت شماست تقواى الهى را رعايت كنيد، سخن خدا را بشنويد، و از فرمان حق اطاعت نماييد، از مال خود انفاق كنيد كه به خير شماست، آنان كه خود را از بخل و لئامت حفظ كنند اهل فلاح و رستگارى‌اند.

قرآن مجيد اجر و مزد انفاق در راه خدا را هفتصد برابر و بيشتر مى‌داند، و مسأله‌ى انفاق را در اجر و مزد، به يكى از واقعيات طبيعت كه دايم در برابر ديدگان مردم است مثل مى‌زند تا اطمينان مردم را به اجر اين عمل الهى جلب كند:

«مَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنابِلَ فِي كُلِّ سُنْبُلَةٍ مِائَةُ حَبَّةٍ وَ اللَّهُ يُضاعِفُ لِمَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ»[٢].

مثل آنان كه اموال خود را در راه خدا انفاق مى‌كنند مانند دانه‌اى است كه هفت خوشه مى‌روياند، در هر خوشه‌اى صد دانه است، خداوند براى هركه بخواهد بيش از اين مقدار اضافه مى‌كند، خداوند را رحمت واسعه و علم بى‌نهايت است.

انفاق در شب و روز، نهان و آشكار، واقعيتى است كه به آن سفارش شده، و عملى است محبوب حق، و داراى اجر خدايى، و برطرف كننده‌ى ترس و اندوه به وقت مرگ و در قيامت است:

«الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ بِاللَّيْلِ وَ النَّهارِ سِرًّا وَ عَلانِيَةً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ‌

[١] - تغابن( ٦٤): ١٦.

[٢] - بقره( ٢): ٢٦١.